Een gewone countertenor met een goede techniek

cd klassiek Philippe Jaroussky: Carestini The story of a castrato ****-

cd klassiek

Philippe Jaroussky: Carestini The story of a castrato

Beroemde 18de-eeuwse castraten als Farinelli en Senesino kennen we via films en cd’s. Wat we dan horen lijkt slechts deels op de verbluffende en spectaculaire castraatzang. In de Farinelli-film bestond het zingen uit een mix van mannen- en vrouwenstemmen.

Door de castratie op jonge leeftijd bleef het strottenhoofd klein en werkte het op volwassen leeftijd als een fluitje dat eindeloos kwinkelerende capriolen maakte bij aanblazen met forse mannenlongen.

Een fascinerende maar discutabele glimp daarvan is nog te horen op de rond 1903 gemaakte opnamen van ‘de laatste castraat’, de Vaticaanse zanger Alessandro Moreschi (1858-1922). Hij was toen al oud en het is de vraag hoe goed hij ooit was.

Tegenwoordig doen we het naast ‘sopranisten’ als Aris Christofellis en Angelo Manzotti, met virtuoze countertenoren. Andreas Scholl zong repertoire van Senesino. Philippe Jaroussky vermomt zich nu als de topcastraat Giovanni Carestini (1700-1759) in muziek van Porpora, Capelli, Händel, Leo, Hasse, Gluck en Graun.

Jaroussky blijft een gewone countertenor met een goede techniek en mooie crescendi. In opgewonden aria’s klinken capricieuze licht hinnikende coloraturen. Echt prachtig en smaakvol zijn de langzame nummers, zoals Scherza, infida uit Händels Ariodante.