‘Directe feedback is goed, maar niet altijd leuk’

Tien choreografen mochten gisteren in Den Haag hun werk pitchen voor dertig programmeurs van schouwburgen. „Ik word onrustig van die hoofden die in elkaar zitten.”

„Toen ik vanochtend opstond, had ik mezelf nog zo toegesproken om nou eens echt op ze af te stappen met de vraag wat ze van mijn werk vonden. Ik heb het niet gedaan. Ik zag de programmeurs en ik durfde het gewoon niet!” De Tjechische choreograaf en ex-NDT-danser Vaclav Kunes (1975) zegt het met een gulle lach want aan het eind van de dag, aan de bar van het Haagse Korzo Theater, weet hij inmiddels dat zijn choreografie Small Hour is opgenomen in de nieuwe Dansclick. „Dat betekent veel voor me,” zegt Kunes, „ik ben net in Praag en Nederland een collectief aan het opzetten en dan is deze selectie voor mij ook een visitekaartje.”

Gisteren kwamen programmeurs van dertig schouwburgen in het Haagse Korzo Theater bijeen om de nieuwe selectie van de dubbelvoorstellingen in Dansclick te kiezen. Dansclick, een gesubsidieerd tourneeprogramma om nieuwe dans in de schouwburgen te brengen, lijkt op het eerste gezicht een Idols-formule omdat tien choreografen meedoen in een ‘wedstrijd’ en er maar vier kunnen winnen. Maar de stemming is geheim en schriftelijk, en programmeurs gaan van zaal naar zaal voor de voorstellingen.

Voor danser Miquel de Jong, die vlak voor de optelling van de stemmen strak voor zich uitkijkend op de trap zit, hangt er veel van af. Met zijn nieuwe gezelschap 2movedancecompany doet hij mee met de choreografie Odd van Pia Meuthen. Dit duet voor twee hechte en elkaar irriterende ‘broers’ die stoeien over hun voorliefdes voor priemgetallen en Johnny Cash, kan een inkomen en een doorbraak betekenen voor zijn subsidieloze gezelschap. „Laatst hadden we een interview in jullie krant. Werden we ineens gebeld of we naar China wilden komen. Dansclick kan ook betekenen dat je gezien wordt. Dan hoor je er bij. Dus ja, ik stik van de zenuwen. Al krijg ik vandaag goeie reacties.”

Choreografe Sacha Steenks vindt de dag spannend omdat haar voorstelling A democratic Head-A Mulititude of Voices haar bekendheid bij een groter schouwburgpubliek kan betekenen. „Ik ben misschien niet zo zenuwachtig maar als je gekozen wordt door de programmeurs is dat toch een blijk van waardering. Bovendien word je door de formule van Dansclick direct in contact gebracht met je publiek. Die directe feedback is goed. Niet altijd leuk, wel leerzaam.” Heel veel directe feedback krijgt ze die dag niet: de programmeurs hebben daar speciale kaarten voor die ze kunnen invullen en in een doos stoppen. Zoals gebruikelijk is het makkelijker voor de programmeurs om op de choreografen af te stappen die in hun ogen een mooie voorstelling maakten. Tijdens de lunch zitten dansers en programmeurs apart.

Voor choreografen als Ann Van den Broek of André Gingras die in het kleine-zalencircuit al veel bekender zijn en eigen tournees hebben, is het weliswaar een opstap naar de schouwburg maar zeker geen halszaak. Gingras was gisteren in zijn geboorteland Canada en liet het fragment uit The Autopsy Project over aan zijn dramaturg en de dansers. Sommige programmeurs vinden het een extreme voorstelling met de anatomische snijtafel van Leonardo Da Vinci, atoombomontwikkelaars en dansers die gebouwen bespringen.

De programmeurs maken de hele dag aantekeningen en aan het eind van de dag vullen ze de formulieren met hun punten in.

Ariane Kop, schouwburgdirecteur te Veenendaal, heeft haar publiciteitsmedewerker en kassajuffrouw meegenomen. „Ja ik vond Odd van Pia Meuthen ook mooi. Maar ja, Elmer van Kristen Cere en Francois Chirpaz ook. Jij was minder enthousiast. En dat van Sacha Steenks? Nee, ik werd onrustig van al die hoofden in elkaar. Die andere vond je te statisch hè. Oké, wat doen we?”

De extremere voorstellingen zijn in het nadeel. Voor de Veenendalers bungelt Ann Van den Broeks Co(te)lette, een stuk over vrouwenvlees, drift en bevrediging, onderaan het lijstje. Maar de drie programmeurs uit Purmerend geven Van den Broek juist weer de meeste punten.

Na de puntentelling, rond zes uur, zijn er vier uitverkorenen: Pia Meuthen, Vaclav Kunes, Keren Levi/ Ugo Dehaes en Ann van den Broek. Aan de bar proosten even later de choreografen, dansers en programmeurs hun teleurstelling en overwinning weg.

Rectificatie / Gerectificeerd

Choreografen

Het onderschrift bij de foto bij het artikel Directe feedback is goed, maar niet altijd leuk (11 december, pagina 10) verwijst naar een verkeerde voorstelling. De afgebeelde scène komt uit Elmer van Francois Chirpaz en Kristen Cere.