Verlaten adhd-kat

In mijn studententijd had ik een huisgenoot die in de ban raakte van Scientology. Hij werd er volledig door gegrepen. En zette er alles voor aan de kant. Zijn relatie, zijn familie, zijn ontluikende carrière, zijn vriendschappen. Zijn hele oude leven ging op de schroot. Alleen zijn ADHD-kat bleef achter.

We zagen het allemaal met verbazing aan. Er iets over zeggen deden we niet. Wat zouden we ook. Onze huisgenoot zag er gelukkig uit. Maar zijn pogingen ons bij zijn pas ontdekte mirakel te betrekken, liepen op niets uit. Er was wel begrip, maar, tot zijn teleurstelling, geen ontvankelijkheid. En dus zwaaiden we hem na een aantal bewogen maanden verbijsterd uit. Zó hadden we nog een dierbare vriend, zó was hij uit ons leven verdwenen. Op die hyperactieve kat na dan.

Sindsdien ontgaat mij geen enkel bericht over Scientology. Wanneer er een ex-lid de schellen van de ogen is gevallen en uit de school klapt, of nu, wanneer in Duitsland pogingen worden gedaan de hele club te verbieden.

Wat is dat toch met die kerk? Wat is dat toch überhaupt met geloofsgemeenschappen die door ‘ongelovigen’ tot sekten worden veroordeeld? Als een dictatuur de een of de andere geloofsbeweging met geweld de kop in drukt, spreken we er schande van. Maar als wij in de vrije wereld op onze wijze een religieuze overtuiging aanpakken, dan is dat in orde?

Volgens sommige Duitse bewindslieden is de Scientologykerk een ‘psycho-ideologie’ die de ‘totale onderdrukking van het individu’ beoogt. Vast en zeker. Maar tien jaar surveillance door de Duitse geheime dienst heeft geen strafbare feiten opgeleverd. Om dan vervolgens een beweging, die ronselt in een wereld waar mensen behoren te worden aangesproken op hun eigen verantwoordelijkheid, gelijk te stellen aan de eerste de beste terroristische organisatie, is beschamend.

Ja zeker, ik betreur een verloren vriendschap. Maar wat zijn dolende ziel ook moge doen, zolang die anderen niet tot last is, laat zij vooral haar goddelijke, pardon, Hubbardlijke gang gaan.

Floris-Jan van Luyn

Floris-Jan van Luyn is journalist en filmmaker en oud-correspondent van NRC Handelsblad in China.