Eigenlijk kun je alles in een boom hangen

Er zaten slechts een paar uurtjes tussen het moment dat ik in de krant las dat je tegenwoordig heel milieuvriendelijk kerstbomen kunt huren (om ze, denk ik, na Kerst terug te zenden naar het sneeuwoverdekte Noorse sparrenbos waar ze de rest van het jaar wonen) en het moment dat ik in een megatuincentrum een kerstboom zonder ook maar een kluit afrekende. Gemakzucht en het sterke verlangen naar een kerstboom hadden het gewonnen van milieuvriendelijkheid en bomenliefde.

Ik was niet de enige die zaterdag zo’n kerstbomenhunkering voelde opkomen. Al buiten het tuincentrum zag ik kerstbomen in diverse staten van samenpersing uit auto’s steken, en binnen was het op de lichtjes-, ballen-, en andere glitterobjecten-met-een-klemmetje-eraan-afdeling een totaal gekkenhuis.

Het tuincentrum was er klaar voor. Er liep een slecht verklede kerstman rond, en de meisjes van de kassa gaven op geroutineerde toon advies aan iedereen die een kerstster kocht (en dat was iedereen): „Even in papier wikkelen bij de zelfservicebalie anders gaat hij dood hij kan niet tegen kou uw totaal is zevenenzeventig tachtig alstublieft.”

De verscheidenheid aan objets die je in de boom zou kunnen hangen, was fascinerend. Eigenlijk kun je alles in een boom hangen, was mijn conclusie na een paar uur op de kerstafdeling. Een ‘egel op draad’, bijvoorbeeld (nu in de aanbieding!). Dat was een klein houten egeltje met een ijzerdraadje eraan, dat je om een tak heen kon draaien. Er waren veel dieren op draad. En dan vooral dieren zoals egels, die naar mijn mening nogal weinig met Kerst van doen hadden. Ook trof ik een nieuwe uitvinding: de onbreekbare kerstbal. Eerst trok ik daar nog nuffig mijn neus voor op, maar thuis bleken ze fantastisch. Ze waren niet alleen onbreekbaar, ze stuiterden zelfs vrij hoog op als je ze liet vallen. De boom optuigen kreeg zo een heel nieuwe, sportieve dimensie.

Even verderop stonden de kerstbomen. Een stel zielige geamputeerde wezens, die door een medewerker met de snelheid van het licht in enorme plastic boomcondooms gejast werden. „Kruisje erbij timmeren?” vroeg de man er steeds monter bij. Een onbedoelde maar passende verwijzing. Ook bij de bomen was er natuurlijk veel te kiezen, en er waren zelfs extra treurige bomen die nu al in de uitverkoop waren. Daar hing een vrolijk banier boven met de tekst ‘Actiebomen!!!’ Begrijpelijk. Ik zou ook actievoeren, als ik die bomen was.