Uitsluiten koude kant in testament is zinloos

Het artikel `Die kwal krijgt niets` (NRC Handelsblad, 1 december) roept bij mij vragen op. Het uitsluiten van de koude kant bij testament is een wassen neus. Je kunt het wel laten opnemen in je testament, maar wie garandeert dat het ook wordt uitgevoerd?

Onze ouders hebben deze clausule ook opgenomen in hun testament, omdat zij wilden dat het kapitaal in de eigen familie bleef. Helaas zijn zij beiden inmiddels overleden en krijgen wij te maken met de verdeling van de nalatenschap, waarbij een notaris als executeur optreedt. Toen wij de verdeling van de aandelen onder ogen kregen, bleek dat het geld overgemaakt was op de bankrekening van de schoonzoon. Uiteraard hebben wij de notaris gemeld dat dit geen correcte uitvoering van het testament kon zijn. Het geld had op de rekening van dochterlief terecht moeten komen. Het commentaar van de notaris heeft ons nog meer doen schrikken, want dochterlief had aangegeven dat zij het geld op de rekening van haar man wilde hebben! En dat moest de notaris eerbiedigen. De notaris vond het zelfs niet nodig om te controleren of haar handtekening wel correct was...

Het lijkt zo mooi om de koude kant uit te sluiten, maar onze ervaring is, dat als kinderen die wens niet eerbiedigen of deze onder druk van de koude kant niet mógen eerbiedigen, het geld gewoon naar de koude kant kan afvloeien. En niemand die daar iets tegen kan doen.

Mijn advies zou dan ook zijn: gun de notaris dat extra geld niet voor een in de praktijk zinloze aanvulling in het testament.