Column

Hockeyschaatsen

Ze zeggen dat de hockeyers het niet gaan redden. Ze winnen de Champions Trophy niet. Of dat erg is? Nee. Want volgens mij is er volgende week weer een Champions Trophy. Mijn gevoel zegt dat er bijna elke dag een Champions Trophy is. Lijkt me leuk voor de hockeyers. Dat er altijd iets in het vooruitzicht is. Een EK of een WK of een Champions Trophy. En altijd met dezelfde landen. Komt nooit eens een nieuw land bij. Begreep uit de krant dat deze Champions Trophy het laboratorium voor Peking is. Hier kan men vrijuit experimenteren. De spelers liggen voor en na de wedstrijd in de vriezer.
En er wordt veel gedaan met video. Ze maken niet alleen een video van de strafcorner van de tegenstander, maar ook een van de trainer. Hoe gedraagt de coach zich tijdens het nemen van de strafcorner? En er wordt een video van de voorzitter van de bond gemaakt. Hoe juicht de voorzitter?
’s Avonds na het eten worden die video’s met het hele team bekeken en wordt er geëvalueerd. Dat komt ook op video. Die video wordt alleen door de trainersstaf bekeken. Als de spelers slapen. Het slapen van de spelers staat ook op video. De fysioloog bekijkt elke ochtend de slaapvideo’s. Hij is zeer geïnteresseerd in de slaaphouding van Teun en Take.
Zo heeft hij ontdekt dat Teun te veel op zijn buik ligt en het mag bekend zijn dat je dan kans loopt dat je katoenpluisjes van je kussen inademt en dat kan lastig zijn bij het uitlopen. De neusgaten worden daar elke ochtend op gecontroleerd. Met katoenen wattenstaafjes. De teamarts kijkt naar de verhouding katoenpluis/snot.
Bij sommige spelers werden hele plantages in de neus aangetroffen. Dat komt omdat ze te veel snot hadden. Daar plakt het pluis maar al te graag aan. Hoe krijg je te veel snot? Als je te heet eet. Dan tranen je ogen en drupt je neus. Dus in overleg met de diëtist wordt er anders gekookt. Snotvrij. Het slapen van de trainers wordt niet op video gezet. Dat is niet nodig.
Onderhand wordt er in allerlei werkplaatsen gezocht naar een nieuw soort stick. Andere boog, ander materiaal, betere grip. Er is nu een drietal Pakistani bezig met de zogenaamde klapstick, maar niemand wil daar verder iets over zeggen. Pas in Peking komen de Paki’s met de klapstick. Vraag is of de klapstick door de beugel kan. Of de regels de klapstick toestaan. De bedoeling is dat de klapstick twee platte kanten krijgt zodat je nooit meer met je bolle kant kan spelen. En in de stick wordt een videocamera ingebouwd zodat de speler na de wedstrijd zijn eigen stickgedrag kan terugzien. De speler wordt ook nog eens individueel gefilmd, maar dat gebeurt door zijn trotse ouders op de tribune. De klapstick heeft overigens een ingebouwd koelelement. Je kunt de sticktemperatuur als speler zelf instellen, maar de coach kan ook ingrijpen. Met een afstandbediening. Hij kan ook een lichte stroomschok door de stick laten gaan. Om de speler wakker te schudden.
Ooit was er een coach die alle spelers een oortje had gegeven, zodat hij tijdens de wedstrijd tegen ze kon praten. Dat werd verboden. Op dit moment wordt er gewerkt aan videocontactlenzen. De videobril bestaat al. Daarop bekijkt de coach de strafcorner van de tegenstander. Maar de videolens komt eraan. Dan kan de speler in het veld de strafcorner bekijken. De videocontactlens is nog niet klaar.
Er zijn plannen om meer Champions Trophy’s te organiseren. Ik vind dat ingewikkeld omdat ik dan niet meer genoeg schaatsen kan kijken. Schaatsen valt te vaak samen met hockey. Vind trouwens dat er sowieso te weinig schaatsen op tv is.
Nu zien we tussen augustus en juni elke vrijdagavond, zaterdag en zondag schaatsen op tv, maar wat doen we met de schaatsloze maandagen? En de dinsdagen? Ik verveel me dan te pletter. Zo erg dat er op die dag niet geschaatst wordt. Misschien moeten we het gaan combineren. Maandag, dinsdag en woensdag hockey en dan op vrijdag, zaterdag en zondag schaatsen. En de donderdag? Gewoon lekker een dag voor jezelf!
Youp van ’t Hek