De lekkende pijplijn

Met belangstelling heb ik kennisgenomen van het artikel Lekkende pijplijn (W&O 17 november). Geconstateerd moet worden dat hier (weer) een wetenschapper aan het woord is, die het onderwerp niet vanuit de praktijk kent. Iedereen die in het bedrijfsleven werkt, ondervindt de positieve discriminatie van vrouwen. Menig mannencarrière is er al de dupe van geworden. En ondanks dat bereikt `de vrouw` de top niet.

Wat elke personeelsfunctionaris vanuit de praktijk kan vertellen is dat de criteria die de dames zelf hanteren, niet stroken met wat in de praktijk geschied of aanwezig is. Ze zijn: Een leuke en vooral vriendelijke chef. Een met name gezellige werkomgeving. Geen (niet te veel) concurrerende collega`s. Bovenal en hoe dan ook gewaardeerd worden. Aardig gevonden worden.

De dagelijkse praktijk geeft een ander beeld en dan blijkt dat: Geen één vrouw tegen welke vorm dan ook van kritiek kan. Vrouwen zich gaan profileren met een `mannenhouding`, met alle negatieve gevolgen van dien. De vrouw op en top een eigen `BV` is met haar eigen Huishoudelijk Reglement, dit in tegenstelling tot de man die vooral lid van een `Corporatie` is en ook gewend is daarin te werken. Vrouwen wellicht mede om die reden niet gewend zijn aan gezagsverhoudingen en die ook moeilijk kunnen accepteren.

Bij kleine meisjes zie je al overduidelijk dit patroon: zij regelen en bedisselen `alles wel`. Het is dan ook beter te zoeken naar datgene wat beter bij het `ik` van de vrouw past. En wat zie je dan als sterke punt? Het bezig kunnen zijn met veel dingen tegelijk, maar wel onder eigen regie. In de praktijk hebben ook veel vrouwen een eenmansbedrijfje (ook zeer succesvol).We moeten geen appels met peren vergelijken. Dat doet noch de man maar zeker de vrouw geen goed.