De doordringend blauwe ogen van Toon

Een spotje moet het schilderij zo belichten, dat de doordringende blik van de perfectionist die Toon Hermans was, nog feller oplicht.

Bij veilinghuis Christie’s kocht de oud-manager van Toon Hermans een zelfportret van de cabaretier. Na een biedingsstrijd mocht Herman ten Hove (63) uit Antwerpen het schilderij voor 24.000 euro meenemen.

Was Toon Hermans een verdienstelijk schilder?

„Optreden was zijn beroep, schilderen zijn hobby. Hij heeft bij leven nooit wat verkocht. Hij zei altijd dat hij niet de tweede Jeroen Krabbé of Frank Sinatra wilde worden. Zeer sporadisch gaf hij een schilderij cadeau.”

Hoeveel schilderijen had hij nog staan?

„Zo’n 360 stuks. Zijn kinderen hebben er een aantal uitgezocht voor henzelf, maar wat doe je met de rest? Ze horen in een museum thuis. Toen dat niet lukte, hebben de kinderen besloten de schilderijen te verkopen op de veiling.”

En daar zat u in de zaal.

„Ik kwam er met mijn vriendin voor uit Antwerpen. Ik wilde deze graag hebben. Het is de Toon zoals ik hem kende. De meeste mensen denken terug aan een lachende Toon, maar die doordringend blauwe ogen herinner ik me nog maar al te goed. Zo vrolijk als hij in het theater was, zo serieus was hij daarbuiten.”

Niet altijd gemakkelijk om mee om te gaan? Om ‘manager van’ te zijn?

„Hij kon meedogenloos zijn. Hij was altijd met zijn werk bezig en een ontzettende perfectionist. Vooral voor zichzelf trouwens, daarom konden anderen daar toch goed mee omgaan. Hij was uniek, natuurlijk. Ik mis hem nog iedere dag en ben ook zeer gelukkig met het portret.”

Het werd nog een serieus gevecht om het serieuze schilderij.

„Het bieden ging aanvankelijk goed. Net toen ik dacht het hoogste bod van 12.000 euro te hebben gedaan en de veilingmeester zijn hamer ophief om de koop te bezegelen, werd er een nieuw bod uitgebracht. Het bedrag is uiteindelijk verdubbeld.”

Dat was een behoorlijke domper?

„Zo gaat dat bij veilingen. Overigens was 24.000 euro mijn hoogste bod. Ik begon naast me wat gegrom te horen en moest op dat moment een keuze maken tussen Toon en mijn vriendin.”

En waar komt het zelfportret bij u te hangen?

„Ik heb op mijn zolder een klein zaaltje met een serieuze geluidsinstallatie waar beginnende en gevestigde artiesten zoals Bart Peters kunnen optreden. Er is plaats voor dertig bezoekers en achter de laatste rij komt Toon te hangen. Ik wil een spotje op het schilderij zetten dat ik, zodra de artiest het niet goed genoeg doet, feller kan draaien. De doordringende blik van de grote meester moet goed zichtbaar zijn op de bühne.”

En aan uw vriendin te horen hoeft Christie’s u binnenkort niet meer te verwachten?

„Ik heb mijn bedrijf goed verkocht aan een Belgische uitgeverij, dus dat geeft me wel wat ruimte.”

Willemijn van Benthem