Nog twee bieders over voor Alitalia

Waarom zou Air France-KLM, ’s werelds grootste luchtvaartmaatschappij, overwegen een failliete concurrent over te nemen in een politiek beladen atmosfeer? Op het eerste gezicht lijkt dat vreemd. Toch zou de uitgesproken belangstelling van het Frans-Nederlandse concern voor een overname van Alitalia uiteindelijk zinvol kunnen zijn – maar uitsluitend als het de vrije hand krijgt om te saneren.

Beleggers zijn nooit enthousiast geweest over de interesse van Air France in de Italiaanse nationale luchtvaartmaatschappij. Telkens als geruchten over een mogelijk bod de kop opstaken, hebben ze de aandelenkoers laten kelderen. Dat gebeurde gisteren weer – dat wil zeggen, in eerste instantie. Vervolgens ging de koers omhoog, nadat het Duitse Lufthansa had gezegd niet mee te zullen doen aan een veiling van Alitalia, waardoor de kans op een biedingsstrijd minder groot werd.

De verkoop van het belang van 49 procent van de Italiaanse regering in de luchtvaartmaatschappij is dit jaar al eens eerder mislukt, nadat alle aspirant-kopers zich hadden teruggetrokken als gevolg van de belachelijke voorwaarden die de overheid aan de transactie had verbonden.

Ditmaal lijken de kansen op een geslaagde verkoop groter. In de eerste plaats smeekt de regering-Prodi bijna om kopers, omdat Alitalia anders failliet zou gaan (wat volgens sommigen ook het beste is). In de tweede plaats lijkt Alitalia’s nieuwe, nuchtere topman Maurizio Prato vastbesloten een geloofwaardige koper te vinden die het concern kan saneren.

Niettemin zijn er nog maar twee bieders over: het Italiaanse Air One, de op één na grootste luchtvaartmaatschappij van het land, en Air France-KLM.

De argumenten voor een belegging in Alitalia zijn zwak. Niet zozeer omdat het concern dit jaar meer dan 400 miljoen euro zal verliezen, bijna 10 procent van zijn omzet. Maar vooral omdat zijn vloot verouderd is en de vakbonden bijzonder lastig zijn. De luchtvaartmaatschappij heeft vers geld nodig (de koper moet waarschijnlijk inschrijven op een claimemissie) en zal misschien wel een vijfde van haar werknemers moeten ontslaan.

Air One zet zijn zaak kracht bij door te stellen dat het Alitalia voor Italië zal behouden. Air France-KLM kan betogen dat het het bedrijf sneller winstgevend kan maken dankzij zijn internationale netwerk.

Maar voordat het concern zich in zuidelijke richting begeeft, moet het er zeker van zijn dat het de vrije hand krijgt bij de sanering. Als het rekening moet houden met de wens van politici om bepaalde routes en luchthavens open te houden, zou dat de logica van een transactie ondermijnen.

Pierre Briançon