Dappere Dieren

Gestrande potvis foto Daan Remmerts de Vries Remmerts de Vries, Daan

Mensen hebben lang gejaagd op walvissen. Toen waren veel walvissoorten bijna uitgestorven. Men liet ze toen maar met rust; tot nu. Nu willen sommige idioten weer op walvissen gaan jagen.

Ik vind dat erg. En het wordt nog erger als je bedenkt hoe slim walvissen zijn. Ze hebben een ingewikkelde taal. Ze spreken met elkaar, ze verzinnen spelletjes…

Nemen ze misschien ook wraak? In 1891 voer een walvisvaarder bij de Falklandeilanden. Men joeg, onder andere op een grote potvis die, geharpoeneerd en dol van de pijn, twee roeibootjes aan diggelen sloeg. Hierbij verdween een matroos, ene James Bartley, in de golven.

Twee dagen later werd die potvis alsnog gevangen. Het dier werd aan dek gesleept en opengesneden. En daarin bleek zich James Bartley te bevinden. En… hij leefde nog! Hij was bewusteloos, maar men gooide water over hem heen. Hij kwam bij.

James heeft daarna nog jarenlang geleefd, zij het met een spierwitte, ‘kreukelige’ huid. Hij herinnerde zich een ‘dichte, benauwde duisternis’ waar het erg heet was. Een moment besefte hij dat hij was opgeslokt. Dat moment was zo afgrijselijk dat hij flauwviel.

Was dit dan wraak van die potvis? Ach nee… Ik heb walvissen van dichtbij gezien. Ze zijn heel rustig, en ze willen duidelijk niets liever dan hun eigen gang gaan. Walvissen doen zulke dingen niet, het was gewoon een onsmakelijke vergissing van die ene wanhopige, zwaargewonde potvis. Want alleen mensen nemen wraak - op dieren. Telkens weer…

Daan Remmerts de Vries