Dirk Tanghe verlaat Utrechtse toneelgroep

Regisseur Dirk Tanghe vertrekt aan het einde van dit seizoen bij zijn Utrechtse gezelschap De Paardenkathedraal. Zijn opvolger Jos Thie zal het gezelschap laten opgaan in een groot nieuw stadstheater.

Tanghe, die al elf jaar artistiek leider van de groep is, acht zichzelf niet geschikt om te werken in de nieuwe grote organisatie. Ook is de verhouding met de groep verstoord door zijn drankprobleem.

Zakelijk leider Nanette Ris: „Hij is een van God gegeven regisseur, maar een artistiek leider is hij nooit geweest. In de nieuwe groep wilden we hem echter graag houden als vaste regisseur. Maar hij vond dat ontzettend moeilijk.” Volgens Ris was Tanghes drankprobleem vooral een aanvullende reden. Hij was gestopt met drinken, maar had een terugval. Ris: „Je merkt dat zoiets een enorme impact heeft op de organisatie. Een terugval kan altijd gebeuren. Maar gevoegd bij zijn twijfels over de nieuwe groep, gaf het te weinig wederzijds vertrouwen.”

De middelgrote Paardenkathedraal moet de basis worden van een nieuw groot stadstheater, volgens de plannen van minister Plasterk (Cultuur). Die wil in het nieuwe Subsidieplan 2009-2012 het theaterland verdelen in acht grote stadstheaters. Aanvankelijk stuurde de groep aan op een fusie met kleinere Utrechtse gezelschappen als Growing Up in Public en Aluin, maar nu heeft het bestuur gekozen voor een nieuw gezelschap.

De gepassioneerde romanticus Tanghe (Torhout, België 1956) maakte vanaf 1983 in België opvallende regies als De getemde feeks (1986) en Wie is er bang voor Virginia Woolf? (1995) In 1996 kwam hij naar Utrecht, waar hij snel naam maakte met De wereldverbeteraar en Reigen. Hoewel hij ook sobere, donkere stukken regisseert, is hij vooral bekend van zijn overrompelende, circusachtige voorstellingen die bruisen als champagne, zoals Burgermansbruiloft en Midsummernightsdream. Die laatste toert momenteel weer door het land.

Zijn stukken zijn bij de première vaak nog niet af, in ieder geval te lang, wat de op zichzelf enthousiaste ontvangst van zijn werk negatief beïnvloedt. Later in het seizoen is zijn werk vaak veel strakker. Daar staat tegenover dat Tanghe zelf op zijn premières een extra attractie vormt, die van de zenuwen niet stil in de zaal kan zitten, maar doorlopend opspringt om zijn acteurs en technici aan te vuren, of om glazen witte wijn te halen. Bij De Theatermaker ging hij na afloop het podium op om zich te excuseren voor de onvoltooide staat van de voorstelling.