De Spijker

Nederland, Utrecht,25-11-2007,eredivisie SPARTA Rotterdam- FC Twente 1-1, Debuut interim Trainer Adrie van Tiggelen bij Sparta met gelijkspel. foto Michael Kooren/ voetbal eredivisie Kooren, Michael

Adri van Tiggelen was speler van het Nederlands voetbalelftal dat in 1988 Europees kampioen werd. Zijn bijnaam kreeg hij door zijn tanige gestalte en zijn scherpe, spijkerharde tackles. Hij begon zijn carrière bij Sparta en dat bleef zijn grote liefde. Was daar kort hoofdtrainer en bracht de club terug naar de eredivisie. Daarna succesvol trainer van Jong Sparta. Toen onlangs de hoofdtrainer het veld moest ruimen (nul wedstrijden gewonnen) werd hij weer (interim-)hoofdtrainer. Sparta-Twente was zijn eerste wedstrijd. Zo’n 70 minuten stond Sparta met 1-0 voor. Helaas, het werd gelijk en met veel moeite werd een nederlaag voorkomen. Het laatste fluitsignaal. Adri (met clubstropdas) staat links. Nog steeds een spijker. Zijn gezicht spreekt boekdelen. Verbijstering, ongeloof, intens verdriet, maar ook woede. Ik zou als speler eerst (lang) gaan plassen, daarna pas naar de kleedkamer. De zittende man rechts kan zo in een tekstboek over emoties: gefronst voorhoofd, samengetrokken wenkbrauwen en mondhoeken omlaag. Dat is dus verdriet. Dit alles gebeurt op eenvoudig tuinmeubilair. Bij topploegen tref je tegenwoordig luxe handgemaakte lederen fauteuils die in felle kleuren uitschreeuwen hoe duur ze wel niet zijn (iets duurder dan een verdediger van Sparta). Het tuinmeubilair kan natuurlijk een rol gespeeld hebben bij deze hevige emoties. Volgens de website van de club was het vooral bij balverlies ‘billen knijpen’. Een hele wedstrijd billen knijpen is natuurlijk vreselijk op deze stoeltjes; vandaar de gezichtsuitdrukking van Adri en het nog niet kunnen opstaan van de man rechts?

Hoogleraar sociale psychologie Van der Pligt interpreteert elke week een foto.