De klompendans kan alsnog beginnen

De kans is groot dat het EK voor Nederland maar vijf dagen duurt. Twee wedstrijden en het Nederlands elftal kan weer naar huis. Maar dan nog zal het een spectaculair weekje zijn geweest. Twee wedstrijden, tegen wereldkampioen Italië en vicewereldkampioen Frankrijk, twee verwachte nederlagen en Oranje is uitgeschakeld. Maar wel na twee zinderende duel. Zelfs de meest sombere Oranjevolger raakt al opgewonden.

Weddenschappen worden al afgesloten. Want hoe onaangenaam en slecht Oranje de laatste jaren ook heeft gespeeld en hoe zwak en chaotisch de coaching van Marco van Basten is geweest, tegen de gevreesde Italianen en Fransen zal de leeuw als vanouds brullen. Of is dat een illusie?

Op een titeltoernooi gelden andere wetten. Spelen Italianen niet altijd tot de finale als beginnelingen, armoedig en machteloos, om er vervolgens alsnog met de titel vandoor te gaan? Werd het te elfder ure bijeengeraapte elftal van Denemarken in 1992 niet kampioen nadat het pas op het laatste moment was toegelaten (omdat Joegoslavië om politieke redenen was uitgesloten)? En werd het povere Griekenland in 2004 niet kampioen door in de finale nota bene gastland Portugal te verslaan?

Oranje staat op 9 juni en 13 juni op scherp. In twee wedstrijden kunnen Van Basten en co alle ellende die ze de laatste jaren over Nederland hebben uitgegoten, wegspoelen. Met het fortuin dat Van Basten als voetballer én bondscoach heeft gehad, staat hij voordat hij het zelf beseft met zijn team in de finale.

Het Nederlands elftal mag dan veel fans hebben verloren, in Italië, Frankrijk en Roemenië is zijn reputatie nog vrijwel ongeschonden. Niet dat de Italianen en Fransen bibberend vooruitkijken naar hun confrontatie met Oranje. Voor hen is vooral 17 juni van belang. Dat treffen zij elkaar in Zürich voor het laatste groepsduel. Wie weet is dan nog niets beslist in groep C en staat heel Nederland al klaar achter volkszanger Dries Roelvink voor een klompendans waarbij de rillingen over de rug lopen.

Guus van Holland