Vrouw lijdt onder eigen lust

Dans: Co(te)lette van Ann Van den Broek. Gezien 23/11 Korzo Den Haag. Tournee t/m april. Inl: www.korzo.nl of 070-3637540.

Met een woordspeling verwijst de Vlaamse choreografe Ann Van den Broek in Co(te)lette naar de Franse Moulin Rouge-danseres en schrijfster Colette die rond 1900 voor seksschandalen zorgde. De titel verwijst ook naar een koteletje, in dit geval het vrouwenvlees. Van den Broek onderzoekt de vrouw, haar lust en haar vlees in wat je één grote masturbatieshow kunt noemen. Met haar ‘explosief minimalisme’ geldt Van den Broek (1970) in de danswereld als een choreografe die je in de gaten moet houden. De ex-danseres van Krisztina de Châtel werd onlangs genomineerd voor een VSCD Zwaan, voor haar voorstelling E19 (richting San José).

Drie danseressen vieren hun obsessionele lusten en nymfomane neigingen wanhopig bot op elkaar, de dansvloer en vooral zichzelf. Als autisten die één beweging oneindig blijven herhalen, herhalen zij hun neukbewegingen, hijgend en steunend, schuddend en lillend, gulpend en schreeuwend, lonkend, alsmaar door. Wanhopig slaan ze zichzelf ten slotte op hun borst maar de zelfkastijding slaat de lust niet uit hun lijf.

In het universum van Van den Broek is de vrouw een eenzijdig gedefinieerd en nogal pathetisch wezen, precies zoals Freud ooit de hysterica uitvond en mannen de vrouw onder de duim hielden wegens hun gevaarlijke lusten.

Zijn de dames van Van den Broek blij met hun seksuele vrijheid? Nee, de choreografe laat ze het slachtoffer zijn van lust en vrouwelijkheid. Ook al geeft ze in de folder aan dat ze met Co(te)lette nergens naartoe wil („een lege schets”), dan nog is er te weinig te zien dat iets anders dan een ‘tja’ en een zekere onverschilligheid oproept. De getoonde leegte slaat over op de voorstelling zelf. Op enkele prachtige dansfragmenten na, wordt Co(te)lette nergens gevaarlijk.