Energierekening en -gebruik betere maatstaf energielabel

Het energielabel voor woningen (NRC Handelsblad, 21 november) is een uitvloeisel van de Europese richtlijn Energy Performance of Buildings Directive (richtlijn 2002/91/EG van 16 december 2002) die in januari 2003 van kracht is geworden.

De richtlijn (artikel 7) schrijft bij koop, verkoop of verhuur een energiecertificaat voor. Het energielabel is de Nederlandse, vereenvoudigde invulling daarvan. Lid 3 van artikel 7 schrijft overigens voor dat overheidsgebouwen van meer dan 1000 m2 die openstaan voor het publiek op een opvallende plaats voorzien moeten zijn van een goed zichtbaar energieprestatiecertificaat. Het doel hiervan is de overheid een voorbeeldrol te laten vervullen.

De vraag is of een energielabel - of -certificaat - nuttig is. Generiek kan dat misschien het geval zijn. In individuele gevallen is het nut twijfelachtig. Een certificaat wordt weliswaar voor een individuele woning gemaakt, maar relateert de het energieverbruik aan een klasse woningen. Het zegt niet direct iets over de individuele woning. Daarvoor blijft de energierekening samen met de wijze van gebruik toch een betere maatstaf.