Buiten zwelt het rumoer aan

Burgemeester Opstelten van Rotterdam maakt zich op de viering van het 75-jarig bestaan van de haven. Ivo Opstelten is getrouwd en heeft vier dochters en vijf kleinkinderen. „Twee kleinkinderen staan op de stoep.”

‘De toestroom van Polen brengt problemen met zich mee.’ Foto Vincent Mentzel Ivo Willem OPSTELTEN (1944) Burgemeester van Rotterdam.foto VINCENT MENTZEL/NRCH==F/C==Rotterdam, 29 november 2007 Mentzel, Vincent

Vrijdag 23 november

Gisteren op en neer naar Gdansk geweest, voor een vergadering met Europese collega’s over de effecten van migratie. Dat de toestroom van Polen en andere Oost-Europeanen naar ons land problemen met zich meebrengt, is bekend. Maar hier werd nog eens haarscherp in beeld gebracht hoeveel ingewikkelder het probleem is. Steden in Polen kampen met een ware leegloop én met de komst van Wit-Russen en Oekraïners. Met de burgemeesters van Poznan en Gdansk bespreek ik de mogelijkheid om Poolse deskundigen in Rotterdam te stationeren.

Vanochtend met het hele college op werkbezoek. In het centrum spreken we een aantal ondernemers. We passeren een café waarvan de gevel met verf besmeurd is. Ik loop even naar binnen om het verhaal van de eigenaar te horen en organiseer dat de politie binnen een week met de ondernemers kijkt hoe dit soort kleine criminaliteit nog effectiever kan worden tegengegaan.

’s Middags naar Den Haag, waar ik de herdenkingsdienst van parlementair journalist Kees Lunshof bijwoon. Er is muziek van Bach en de toespraak van Ferry Mingelen maakt veel indruk.

Terug in Rotterdam reik ik een onderscheiding uit aan Wilma Gilles Burleson. Zij was al eens Zwarte Zakenvrouw van het jaar, en is plaatsvervangend voorzitter van de Kamer van Koophandel. Echt een kanjer voor Rotterdam.

Zaterdag

Twee van mijn kleinkinderen staan op de stoep. Lotje en Ivo komen tussen judo en zwemles even langs voor een boterhammetje.

Eind van de ochtend open ik de manifestatie Eén land, één samenleving. Daar benadruk ik nog eens het belang van een stevig immigratie- en integratiebeleid. Er zijn interessante sprekers, onder wie Tariq Ramadan.

’s Middags bezoek ik mijn vader in Doorn. We maken een wandelingetje door het dorp en praten weer even bij. Heel plezierig. Op de terugweg nog even langs bij het feestje dat is georganiseerd ter gelegenheid van het zestigjarig huwelijksjubileum van de ouders van Jos van der Vegt, de directeur van Ahoy’.

Daarna door naar Werkendam, waar ik de namegiving van een nieuw containerschip verricht. Scheepsbouwbedrijf VeKa-Group is een echt familiebedrijf, groot geworden onder leiding van de enthousiaste ondernemers Piet en Adrie Versluis. Fascinerend om ook hier de impact van de Rotterdamse haven te zien. De haven heeft gisteren als eerste Europese haven binnen één jaar tien miljoen containereenheden (TEU) overgeslagen. Een absolute mijlpaal, juist nu het Havenbedrijf zijn 75-jarig jubileum viert.

’s Avonds naar Excelsior. PSV wint met 4-1. Een verdiende overwinning, maar een geflatteerde uitslag.

Zondag

Heerlijk uitgeslapen. Als ik wakker word, blijkt Mariette al enige tijd in de tuin aan het werk. We kijken naar Buitenhof. De column van Jos de Beus lijkt meer op een alomvattende nota en na afloop heb ik geen idee wat nu eigenlijk zijn boodschap was. Vele malen inspirerender vind ik het debat tussen Geert Mak en Frans Timmermans over Europa.

’s Middags met Mariette naar Arminius, hét debatcentrum van Rotterdam, waar ik het Chabot-museum heropen. Veel bekenden, onder wie de kunstenaar Woody van Amen, die gelukkig weer hersteld is. Het Chabot-museum is natuurlijk echt een juweeltje binnen het Rotterdamse cultuuraanbod. Ben bovendien onder de indruk van de inspanningen van Christien en Rob Grootveld, de drijvende krachten achter dit private instituut. Ik ontvang een bouwplaat van het museum. Ik zeg dat ik die samen met mijn jongste kleinzoon Just in elkaar zal zetten, waarop de ontwerper, Victor Veldhuijzen van Zanten, antwoordt dat ‘normale mensen’ daar al een jaar of vijf over doen.

Just is vandaag trouwens precies een maand oud. We besluiten als familie spontaan tot een nieuw instituut: we vieren zijn vermaanddag.

Mariette gaat nog even de stad in. Ik keer huiswaarts om te werken. Als ik in de auto stap, meldt mijn chauffeur de tussenstanden: 1-0 voor Sparta, 1-0 voor Feyenoord. De einduitslagen zijn minder positief, hoewel ik de 1-1 van Sparta tegen Twente een mooi resultaat vind.

’s Avonds eten Just en zijn ouders Jacqueline en Erik mee.

Maandag

In het Scheepvaart- en Transport College open ik de conferentie World Ports for a better climate. Havensteden van over de hele wereld zijn naar Rotterdam gekomen om gezamenlijk afspraken voor te bereiden over het reduceren van CO2-uitstoot.

In de Raadszaal van het Stadhuis open ik het jaarlijkse Rotterdams Jeugddebat. Ik benadruk het belang dat jongeren hun stem laten horen. Ik ben nog niet uitgesproken, of buiten zwelt het rumoer aan van demonstrerende scholieren. Hadden je woorden altijd maar zo snel effect…

In de gecombineerde Stuurgroep Veilig en Sociaal leggen we de laatste hand aan ons Actieprogramma jeugdoverlast. Eind van de middag naar Hoofddorp, waar ik op de algemene ledenvergadering van Koninklijke Horeca Nederland ons Rotterdamse horecabeleid uiteen zet. Intensieve samenwerking tussen de markt en de overheid is een van onze succesfactoren.

’s Avonds spreek ik met bekenden van verschillende politieke achtergrond, over de toekomst van het onderwijs. Naar mijn mening is radicale decentralisering naar de scholen en naar de steden toe dringend noodzakelijk.

Dinsdag

In alle vroegte naar het Mobiliteitsontbijt op het Kasteel van Sparta. Daar informeert men bij de ingang of ik bereid ben de zaal binnen te rijden op een Segway. Mijn toespraak grijp ik aan om de grote bereikbaarheidsproblematiek in onze regio te schetsen. Ook als we de reeds geplande grote infrastructurele projecten uitvoeren, is dat volstrekt onvoldoende voor de toekomst.

Vervolgens het wekelijkse driehoeksoverleg met de hoofdofficier van justitie en de korpschef. Vandaag schuiven ook de President van de Rechtbank, Van Veen, en de minister van Justitie, Hirsch Ballin, aan. De minister ondersteunt ons lik-op-stuk-beleid.

Aansluitend loop ik met de minister naar een bijeenkomst elders in het Stadhuis waar Rotterdam maatregelen presenteert voor de aanpak van hypotheek- en vastgoedfraude. In aanwezigheid van verantwoordelijk wethouder Karakus bied ik de minister ons pakket voorstellen aan. Daarna neem ik met alle betrokkenen, onder wie de Tour-directie onze kandidatuur voor de Grand Départ door. Ziet er goed uit, 2010 wordt iets moois.

Door naar Brussel. Ik kom daar regelmatig, onder meer als voorzitter van de liberale fractie in het Comité van de Regio’s. Tijdens de Presidents’ Meeting tref ik mijn collega-fractievoorzitters, de president (mijn goede vriend en burgemeester van Duinkerken, Michel Delebarre) en de vice-president, Luc Vandenbrande, oud-premier van Vlaanderen. Aansluitend worden we in de Bureau Meeting door Slovenië en Frankrijk geïnformeerd over hun prioriteiten voor hun EU-voorzitterschap in 2008. De Fransen willen focussen op energie en klimaat. Ik geef aan dat Europese steun voor de afvang en opslag van CO2 en de mogelijkheid van emissiehandel essentieel is om onze CO2-doelstellingen te halen.

Tijdens een geanimeerde bijeenkomst van de afdeling België van de VVD leg ik uit wat de burgemeester van Rotterdam beweegt om actief in de Brusselse arena te opereren. Ik ben ervan overtuigd dat nationale overheden in de toekomst nog meer aan gewicht zullen verliezen, terwijl de invloed van het stedelijk lokaal bestuur en van Europa zal toenemen.

Daarna gesoupeerd met een G4-delegatie op directieniveau. Voor het slapen gaan, bel ik nog even met Mariette.

Woensdag

Om acht uur ontbijtvergadering, ter voorbereiding op mijn benoeming tot voorzitter van de werkgroep Communicatie van het Comité van de Regio’s, later vanochtend. Ik benadruk hoe urgent het is dat we in de communicatie over Europa de burger als uitgangspunt nemen.

’s Middags plenaire vergadering van het Comité. Zoals meestal aan de lange kant en dat biedt mij de gelegenheid af en toe even weg te sluipen en te bellen met het thuisfront. De toespraak van Commissaris Figel over Europa’s cultuurbeleid inspireert. Ik refereer in mijn toespraak aan Rotterdam Jongerenhoofdstad 2009 en nodig andere steden uit zich te kandideren voor 2010. De commissaris steunt Rotterdam.

Na een diner ben ik om half één weer thuis.

Donderdag 29 november

De ochtend illustreert de veelzijdigheid van mijn vak. Tien verschillende dossiers in allerlei gesprekken en gesprekjes doorgenomen op mijn kamer. Maar de ware gebeurtenis is gefotografeerd te worden door de maestro onder de fotografen, ten behoeve van dit Hollands Dagboek. Hij leerde mij ooit: „Geef mij de tijd en toon geduld, dat is in úw voordeel.” In de gemeenteraadsvergadering staan belangrijke punten op de agenda, waaronder de Stadsvisie, veruit de beste nota die een gemeentebestuur van Rotterdam de laatste 30 jaar heeft uitgebracht.

In de pauze van de Raad bel ik even met de president-directeur van de haven, Hans Smits om even vast te stellen dat we onverkort op schema zitten met de aanleg van de Tweede Maasvlakte. Zoals in elk gesprek tussen Hans en mij wordt elke laatste container die binnen is gehaald nog even doorgenomen. En ik check of alles in orde is voor het grote Havengala aanstaande zaterdag. Dat is het geval. Ik had ook niet anders verwacht.