Voorsprong door geel hondje

China wordt belangrijker, en dus sturen ouders hun kinderen naar Chinese les.

Daarmee hopen ze hun kinderen een voorsprong te geven op carrièregebied.

Als zijn vriendjes komen vragen of Slawi Dimitrova (8) buiten wil spelen is hij vaak nog bezig met zijn huiswerk. Soms wel acht pagina’s. Het bezoek wacht meestal wel tot hij klaar is, vertelt Slawi’s moeder, en ze kijkt ondertussen over zijn schouder mee. Want ze vinden het wel spannend, al die Chinese tekens.

Slawi is niet als de meeste kinderen. Hij zit niet op voetbal of tennis, maar krijgt elke zaterdagmiddag Chinese les (Mandarijnenchinees). Als Slawi met zijn ouders gaat wandelen pakt hij soms een stok om Chinese tekens in de aarde te krassen. Hij vertelt zijn ouders dan wat het betekent. „Ik vind het leuk om iets te weten wat andere mensen niet begrijpen”, vertelt hij.

Slawi vormt samen met Maurizia (10) en Wendy (8) een van de klasjes van de cursus ‘Chinees voor kinderen’ van privédocente Li-Wen Tai. De kinderen (6 tot 12 jaar) krijgen elke zaterdagmiddag anderhalf uur les vanuit een kleine zolderkamer in een buitenwijk van Almere. De lessen kosten 15 euro per keer. Ook krijgen ze huiswerk mee naar huis. Voor deze les zelfs extra, want daar had een van de moeders om gevraagd.

Waar Chinees in veel Europese landen een keuzevak is voor alle scholieren, beperkt het Chinese onderwijs in Nederland zich vooral tot privécursussen. Een Tweede Kamermeerderheid van CDA, PvdA en SP wil nu dat leerlingen in het voortgezet onderwijs vanaf volgend schooljaar Chinees als vak kunnen kiezen. En inmiddels is het aantal middelbare scholen dat Chinese les geeft in meer dan een jaar gegroeid van negen naar ruim veertig. De privécursussen springen in het gat dat de scholen voorlopig nog laten liggen. Voor de klasjes van Tai is zelfs een wachtlijst. Binnenkort gaat ze haar huis verbouwen om een extra klaslokaal te kunnen inrichten.

De kinderen uit de klas van Tai zijn nu alle drie anderhalf jaar bezig. Ze leren vandaag om korte zinnen te maken. De juf schrijft woorden als kikker en zwemmen in Chinese tekens op het bord, waarna de kinderen met die woorden allemaal een andere zin moeten bedenken. Degene die de mooiste zin maakt krijgt een punt. Slawi heeft uiteindelijk de meeste punten en mag als beloning op een Chinese adventkalender een aantal vakjes openmaken, met ieder een cadeautje erin. De klas sluit de les af met een toets, waarin ze zinnen als ‘Het kleine gele hondje en ik lijken erg goede vrienden’ moeten vertalen.

Hartstikke leerzaam volgens sinoloog Maghiel van Crevel van de Universiteit Leiden. „Kinderen die op jonge leeftijd met de Chinese taal bezig zijn leren al vroeg de uitspraak te beheersen”, aldus Van Crevel. „Chinees is geen exotische taal meer met mooie plaatjes. De Chinese cultuur is belangrijk in de wereld. We moeten er meer van leren begrijpen, want daarin lopen we straatlengtes achter op andere landen.”

De ouders van de leerlingen uit haar klasje komen voornamelijk uit het zakenleven, vertelt Tai na afloop van de les. Zoals de vader van Maurizia, die handelt in zonnebrillen en voor zijn werk vaak in China moet zijn. Maurizia kwam zelf met het idee om Chinees te leren. „Op een dag zei ze: pap, ik wil op Chinese les. Ik wil later een eigen bedrijf beginnen”, vertelt vader Romano. „ Ze kon pas weer rustig slapen toen ik dat voor haar geregeld had.” Als ze het niet meer leuk vindt mag ze stoppen, benadrukt haar vader. Straks komt de middelbare school, met veel huiswerk.

Voor Slawi, zoon van Bulgaarse ouders die volgens zijn moeder Katarina „makkelijk een taal leert”, ligt dat anders. Hij moet van zijn moeder tot zijn achttiende Chinese les volgen. Dat is niet voor niets, vertelt ze in de auto onderweg naar huis. „We kwamen zes jaar geleden naar Nederland toen mijn man hier een baan kreeg. Ik werkte in Bulgarije als advocaat en sprak geen Nederlands.” Haar man vond het „geweldig” in Nederland, maar zij had het moeilijk. „Ik moest vanaf nul beginnen. Ik heb een opleiding Nederlands recht moeten doen om een baan als jurist te krijgen. Dat wil ik Slawi besparen. Wat hij later ook doet, als Slawi Chinees spreekt kan hij in elk land wel een baan vinden.”

Het perspectief dat hun kind later goed gaat verdienen is voor veel ouders de reden om hun kind naar Chinese les te sturen, erkent ook sinoloog Van Crevel. „Ik ben blij met meer aandacht voor de Chinese cultuur, maar niet om die reden. Ouders denken dat kinderen die Chinees studeren over twintig jaar dubbel worden uitbetaald. Dat is echt onzin. Zoiets hangt van zoveel factoren af. ”

Toen Slawi net met de les begon moest hij soms huilen, omdat het niet altijd lukte. Nu gaat het beter. „Ik vind het leuk om te leren”, zegt hij lachend. „China is een beroemd land, een belangrijk land. Ik kan daar later veel geld verdienen.”

Loopbaancoaches Aukje Delahay en Marianne van der Pool schrijven over dit onderwerp op nrc.nl/discussie