Nekschot

Oké, het is niet aardig om iemand een nekschot toe te wensen vanwege een slechte zangprestatie. Mediamens Gordon deed dat laatst in Idols, en daarom wordt hij nu bedreigd, en mogen wij dit nu allemaal een tijdje heel erg gaan vinden.

Zelf snapt Gordon het probleem niet, want het is allemaal humoristisch bedoeld, en ‘recht voor zijn raap’ (oubollige uitdrukking, maargoed, sinds Rita Verdonk met haar ‘recht door zee’ zijn rare oude uitdrukkingen weer bon ton).

Gordon heeft wel een punt, want er is veel ergere kritiek mogelijk. De ‘ik-kritiek’, noem ik het maar even. Ik-kritiek is bedacht door mensen die dure trainingen geven aan mensen die voor de moeilijke taak staan met andere mensen te moeten werken.

Hoe werkt het? Het is zaak de kritiek ‘dicht bij jezelf houden’, omdat het probleem altijd voor de helft in jouw hoofd zit. Dat doe je in concreto door te beginnen met het woord ‘ik’. Dus niet zeggen: „Hou eens op met het versturen van komisch bedoelde porno aan je collega’s”, maar eerder: „Ik constateer bij mezelf dat ik er een probleem mee heb dat je komisch bedoelde porno aan je collega’s stuurt.” Daarmee lijkt het je eigen probleem, maar de ander kan het dan nog wel ‘oppakken’ (ook een trainerswoord).

Dodelijk. De ik-kritiek is een aanval in de rug, je kunt je er niet tegen verdedigen. Wie door Gordon onder handen wordt genomen, kan terugschelden, maar iemand die gevoelens in een open gesprek met je gaat delen is onkwetsbaar en daarom hondsirritant.

Je schijnt ook mensen te hebben die dit soort kritiek binnen hun relatie uiten. „Ik merk dat ik het moeilijk vind dat je niet éven de moeite blijkt te kunnen nemen om met een vochtig doekje over het aanrecht te gaan. Wat gaan ‘we’ daaraan doen?” Juist, een nekschot.