Groove Masters II en de kunsten van Kaki King

Concert: Groove Masters II met Kaki King. Gehoord: 30/10 Westlandtheater De Naald, Naaldwijk. Tournee t/m 17/11. Info: www.jankuiper.com

Ze is de enige vrouw in het lijstje nieuwe gitaargoden in muziekblad Rolling Stone. Onlangs toerde ze met Sarah Bettens door Amerika en nam op met de Foo Fighters. Op internet circuleert een filmpje van de Amerikaanse Kaki King waarop ze haar onnavolgbare techniek etaleert: haar handen fladderen percussief over de gitaarkast. In plaats van onderlangs de akkoorden te maken bespeelt ze de gitaarhals van bovenaf, zodat ze op de klankkast kan tappen voor het ritme. Daarnaast beweegt ze door haar tikken de snaren op ruwe wijze alle kanten op.

Ook Jan Kuiper, de Groningse akoestisch (jazz)gitarist in bands als de Jungle Warriors, Five Great Guitars en The Super Quartet, was onder de indruk van de twintiger. Hij inviteerde de gitariste voor zijn Groove Masters II-tournee met de Indiase tablaspeler Sandip Bhattacharya, de Senegalese percussionist Moussé Pathé M’Baye en gitaarbassist Digmon Roovers. Een vrolijk muziekproject van snaren en ritmes in theatervorm, waarin drie continenten zijn terug te horen.

Kaki King, die haar kunsten ontwikkelde in de metrogangen van New York, kreeg er echter een bescheiden sterrol in toebedeeld. Maar het was ook moeilijk voor te stellen dat de kleine ineengedoken vrouw, die af en toe verlegen de zaal inkeek, in staat was tot technisch gitaargeweld. Veelal vulde ze op eigenzinnige wijze het kwintet aan met licht bedwelmende klanken op haar lapsteelgitaar. Een paar maal voerde ze eigen liedjes uit, zoals Yellow Cake, die ze zong met een kinderlijk stemmetje, terwijl ze haar gitaren intuïtief onderzocht en bewerkte.

De energie in dit wat statisch overkomend theaterconcert – alle musici zaten en volgden elkaar keurig op – kwam dan ook meer van Kuiper. Hij is een beweeglijke motivator die zowel aanstuurt als actief deelneemt en met grote bewegingen danst om het improvisatievuur. Met King had hij duidelijk een muzikale prikkel maar gek genoeg werd die nauwelijks uitgewerkt. Het zou een duel in de diepte kunnen zijn tegenover elkaar: een avontuur van onbekende noten en de kunst van sterke techniek.

De muziek van de Groove Masters in dit concert sprak. Maar de musici hadden met wat meer aankleding en verhaal – het blijft theater – hun warmbloedige, overzeese grooves meer tot leven kunnen wekken. De sfeer van strijdlustige jamsessies werd nu op zeldzame momenten geraakt, zodat de muziek vaak niet verder kwam dan het podium.