Argentijnse first lady nu president

Geen vrouwelijke president bestuurt zo’n groot territorium als de gisteren gekozen Cristina Kirchner. Toch heeft zij geen feministische politieke agenda.

Cristina Kirchner acht zichzelf geen feministe en is tegen legalisering van abortus. Foto AFP Argentina's newly elected president Cristina Fernandez acknowleges cheering supporters in Buenos Aires, 28 October 2007. Fernandez de Kirchner, claimed victory late 28 October 2007 in presidential elections seen as making her successor to her husband, outgoing President Nestor Kirchner. AFP PHOTO / ALEJANDRO PAGNI AFP

BUENOS AIRES/rotterdam, 29 OKT. - Afgemeten aan de omvang van het grondgebied, is Cristina Fernández de Kirchner gisteren in Argentinië gekozen tot de machtigste vrouw ter wereld. De 54-jarige juriste gaat regeren over het achtste land van de aarde. De Zuid-Amerikaanse natie telt 2.780.400 vierkante kilometer.

Argentinië is van oudsher een macholand. Traditioneel territorium van de gaucho’s. Maar vrouwelijke politici zijn er in opmars – zoals in heel Latijns-Amerika. Ook de politicus die na Cristina – advocate, senator en moeder van twee volwassen kinderen – de beste score boekte, is een vrouw: de voormalige schoonheidskoningin Elisa Carrió.

De traditioneel nogal conservatieve Argentijnse militairen hebben een vrouwelijke minister van Defensie: Nilda Garré. En in juni kozen de Argentijnen ook voor het eerst een vrouwelijke gouverneur. Fabiana Ríos regeert nu Vuurland, de meest zuidelijke provincie ter wereld.

Maar dat vrouwen het politieke heft in handen nemen, betekent niet dat die vrouwen een andere politieke agenda hebben dan de mannen. Cristina Kirchner acht zichzelf geen feministe, zo zei ze in 2005 tegenover het Amerikaanse weekblad Newsweek. „Wegens diepgewortelde rooms-katholieke overtuiging” is ze ook tegen legalisering van abortus. Hetzelfde geldt voor de in 2005 gekozen vrouwelijke president van Chili, Michelle Bachelet.

Over andere vrouwenkwesties heeft Cristina zich tijdens haar campagne niet uitgelaten. Dat zou haar electorale vooruitzichten immers alleen maar hebben geschaad. Ze zei vannacht wel „een speciale verantwoordelijkheid” te voelen om de vrouwen te vertegenwoordigen.

Cristina is een politieke bondgenoot van andere linkse politieke leiders die de afgelopen jaren de teugels in Latijns-Amerika in handen hebben genomen, zoals Luiz Inácio Lula da Silva in Brazilië, Evo Morales in Bolivia en Hugo Chávez in Venezuela. Maar juriste Cristina kent een geheel andere achtergrond dan haar buitenlandse collega’s die van de straat zijn opgeklommen tot het paleis.

[Vervolg KIRCHNER: pagina 4]

KIRCHNER

Vrouw, maar geen feministe

[Vervolg van pagina 1] Ze loopt het liefst rond in dure merkkleding, leeft op een dieet van dun gesneden tomatenschijfjes en mineraalwater (alleen Nestlé) en is een vaste bezoeker van de cosmetische chirurg.

Het maakte de campagne van Cristina ingewikkeld. Voor de Argentijnse goegemeente in de chique hoofdstedelijke buurten als Barrio Norte of Recoleta is ze te volks. En tussen het lompenproletariaat in de voorsteden van Buenos Aires detoneert ze weer als te Barbie. Ze loste het dilemma op door bij toespraken af en toe een helm op te zetten. En ze spreekt als een vakbondsleider, met gebalde vuisten en meeslepender dan haar lispelende man.

Cristina heeft steeds gezegd de door haar voorganger en echtgenoot Néstor in gang gezette veranderingen „verder te verdiepen”. Vannacht beloofde ze in haar overwinningstoespraak vooral te strijden tegen de armoede en de werkeloosheid.

Ze heeft eerder laten weten de banden met het Venezuela van Hugo Chávez - die de afgelopen jaren is uitgegroeid tot de voornaamste geldschieter van Argentinië - te willen handhaven. Ze zal ook een meer internationale rol gaan spelen dan haar echtgenoot die alleen met grote tegenzin zijn land verliet.

Een verklaring voor de opmars van vrouwelijke politici in Latijns- Amerika schuilt in het gedrag van hun mannelijke collega’s. Voor veel Latijns-Amerikaanse politici is het heel gewoon om tijdens hun ambtstermijn de eigen zakken en die van de familie en vrienden zoveel mogelijk te spekken. Het idee bestaat dat vrouwen eerlijker en transparanter zullen regeren. Vooral vrouwen denken dat – en die zijn in Latijns-Amerika in de meerderheid.

Of latina’s daadwerkelijk op een andere manier besturen, moet nog blijken. Enige scepsis is op zijn plaats. Cristina Kirchner heeft net zo’n autoritaire en confronterende reputatie als haar man. Volgens de grand old man van de Argentijnse politiek, ex-president Raúl Alfonsín (1983 - 1989), is Cristina ongeschikt als politiek leider. Ze is volgens hem „veel te opvliegend”.

Néstor en Cristina zijn al 32 jaar getrouwd. Hij maakte politiek carrière als gouverneur van Santa Cruz, zij als parlementslid en later als senator. Ze golden aanvankelijk als steunpilaren van de rechtse president Carlos Menem die in de jaren negentig Argentinië regeerde. De Kirchners wisselden de laatste jaren van kleur. De ‘Clintons van Zuid-Amerika’ - ouders van twee volwassen kinderen - behoren nu tot de linkervleugel van de Peronistische partij.

Het is voor het eerst in de wereld dat binnen een echtpaar het presidentiële leiderschap na verkiezingen wisselt. De hoogste macht in Argentinië blijft in ieder geval tot 2011 in de familie. Het vermoeden bestaat dat Néstor zijn echtgenote dan wil opvolgen en zo de macht van de dynastie Kirchner&Kirchner nog langer wil handhaven.