Agressief Twente stelt ‘nieuw’ Feyenoord voor problemen

FC Twente 2 Feyenoord 0

Ruststand 1-0. 1. N’Kufo 1-0, 57. Huysegems 2-0. Scheidsrechter: Van Hulten. Toeschouwers: 13.250

Na de 2-0 nederlaag tegen FC Twente is duidelijk dat het ‘nieuwe Feyenoord’ nog niet alle facetten van het topvoetbal onder de knie heeft. De koploper in de eredivisie liet zich niet alleen op agressiviteit, maar vooral op tactisch terrein aftroeven. De offensieve speelwijze van de thuisploeg – met Stein Huysegems als aanvallende middenvelder en Rob Wielaert als doorschuivende laatste man – plaatste Feyenoord voor zoveel problemen dat de Rotterdammers lange tijd niets meer deden dan op eigen helft achter bal en tegenstander aanlopen.

Het Twentse veldoverwicht werd al in de elfde minuut beloond met een doeltreffende kopbal van Blaise N’Kufo en had voor rust tot meer Enschedese doelpunten moeten leiden. Wielaert en Romano Denneboom hadden het duel al vroeg kunnen beslissen. Feyenoord stelde daar niet meer dan enkele kansen uit counters tegenover. Coach Bert van Marwijk bestempelde de tweede seizoensnederlaag dan ook als „verdiend” maar ook als „volledig onnodig”. Van Marwijk: „Wij wisten dat FC Twente na twee nederlagen agressief zou starten maar wij deden te veel dingen fout. Heel vervelend. Deze nederlaag stelt me meer teleur dan die tegen PSV.”

Vooral op het middenveld, waar Jonathan de Guzman op de positie van de geblesseerde Hofs speelde, verloor Feyenoord de slag. De Guzman opereerde in de ogen van Van Marwijk te ver naar voren, waardoor Wielaert hem gemakkelijk kon bespelen. FC Twente creëerde zo eenvoudig een man-meer-situatie die door de balvaardige Karim El Ahmadi en Orlando Engelaar werden uitgebuit. Met spelers als Kevin Hofland, Giovanni van Bronckhorst, Tim de Cler en Roy Makaay heeft Feyenoord veel routine binnengehaald, maar blijkbaar geen leider die De Guzman met enkele aanwijzingen weer op het juiste spoor zet. Van Marwijk weigert zijn routiniers af te vallen. „Ik had verwacht dat het hele elftal de zaken sneller zelf zou corrigeren. Dat gebeurde niet en daar stoor ik me aan.” Nu werden de meeste correcties in de rust door de trainer aangebracht. Feyenoord kreeg in het begin van de tweede helft ook meer grip op het middenveld maar juist op het moment dat FC Twente achteruit werd gedrongen besliste de ploeg uit Enschede het duel. Net als bij de openingstreffer stond de opkomende rechtsback Luke Wilkshire met een voorzet aan de basis. Dit keer mocht Huysegems inkoppen: 2-0.

De van Feyenoord afkomstige Belg vierde zijn eerste doelpunt in Twentse dienst alsof hij de winnende goal in een Champions League-finale had gemaakt. „Zo’n doelpunt werkt bevrijdend, er valt een druk van je af.” Niet alleen voor hem, voor heel FC Twente komt de overwinning op het juiste moment. In de afgelopen maand werd de ploeg uitgeschakeld in de UEFA Cup en het nationale bekertoernooi en werden in de laatste drie competitiewedstrijden slechts één punt veroverd. Trainer Fred Rutten weerlegt verhalen over een vormcrisis met de constatering dat zijn ploeg ondanks de mindere resultaten niet slecht speelt. Verdediger Wielaert durft zelfs de stelling aan dat FC Twente „verder is dan vorig jaar”, toen het met frank en vrij voetbal de revelatie van het seizoen was. „We scoren wellicht wat minder, maar we geven ook veel minder weg.”

Twente zal wellicht wat vaker doelpunten tegen krijgen als Rutten blijft vasthouden aan de offensieve speelwijze, met Huysegems op ‘nummer 10’ achter de spits. Tegen Feyenoord belandde Huysegems min of meer uit nood op die positie omdat middenvelder Wilkshire door de blessure van Niels Wellenberg een linie naar achter was gezet. De speelwijze met een aanvallende middenvelder lijkt op die van vorig jaar, toen FC Twente de beschikking had over de PSV-huurlingen Bakkal en Aissati en er meer verrassing, beweging en diepgang in het spel zat. Huysegems spreekt zijn voorkeur uit voor een positie achter de spits („Ik krijg dan meer vrijheid om te bewegen, dat ligt me beter”) maar trainer Rutten laat zich niet verleiden tot een uitspraak.