Stel bimbo-moraal niet op één lijn met persvrijheid

Zoals vaker bij Elsbeth Etty (column, 23 oktober), ontgaat haar opnieuw de portee van mijn betoog. Zij grijpt mijn betoog aan ter vermaning dat mening- en persvrijheid nooit of te nimmer mogen buigen voor tirannie. Ze maakt een reis tot maar liefst Azerbajdzjan, en verhaalt over vreselijke celstraffen, doodsbedreigingen, fatwa`s en wat niet al.

Ik heb nieuws voor Etty: mijn artikel `Plasterk wint de moslimharten` (Opiniepagina, 12 oktober), was geen pleidooi tegen welke vrijheid dan ook, nog minder ging het over doodsbedreigingen en fatwa`s in de Kaukasus.

Mijn betoog ging over het om ons heen sluipende proces van verhuftering en pornoficatie, niet alleen op tv en radio, maar ook in het alledaagse straatbeeld. Als Etty de seksueel losgeslagen bimbo-moraal op één lijn stelt met persvrijheid, prima, maar dan heeft ze weinig begrepen van 1. beschaving, opvoeding, goede smaak en 2. persvrijheid.

Uiteraard staat het Etty vrij om zich te verlustigen aan ongevraagd soppende botoxlippen en gecoupeerde tienervaginaatjes. Andersom staat het gelovigen en andersdenkenden vrij om zich hiervan af te keren.

Mijn pleidooi, kortom, is niks meer en niks minder dan de vaststelling dat de Emancipatienota van Plasterk een gunstig bijeffect kan sorteren: het insluiten van moslims die dit land en zijn (media)landschap de rug hebben toegekeerd of dreigen toe te keren. Dat leek mij een win-winsituatie.