Lift komt niet van de grond

Hij bestaat in een boek: de lift die door de dampkring heen omhoogschiet. Abeltje, van Annie M.G. Schmidt, reisde ermee de wereld rond. Maar als het aan de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA ligt komt hij er ooit ook in het echt. De ruimtelift dus.

In het echt lijkt zo’n ruimtelift in de verste verte niet op die van Abeltje. De ruimtelift bestaat uit een heel lang touw dat een geostationaire satelliet met de aarde verbindt, en uit een ‘klimmer’ die daarlangs omhoog en omlaag kan bewegen. Op die manier zouden ruimteveren omhoog gebracht kunnen worden en dan vanuit de ruimte worden gelanceerd. Het grote voordeel daarvan is brandstofbesparing: bij een lancering vanaf aarde kost juist het traject door de dampkring de meeste energie.

Maar erg veel schot zit er niet in. De jaarlijkse Space-elevator games , vorige week in het Amerikaanse Utah, hadden voor het derde achtereenvolgende jaar geen winnaar. Geen van de mededingers voldeed aan de criteria.

Het verst kwam een teamuit Canada, van de universiteit van Saskatchewan. Hun laser-gestuurde klimmer spoedde zich in 54 seconden meer dan honderd meter langs een vooraf tussen de aardbodem en een hijskraan gespannen lint omhoog. (Lasers op de grond richtten zich op zonnecellen onder de klimmer.) Maar daarmee voldeden ook de Canadezen niet aan het criterium van twee meter klimmen per seconde.

NASA kan het prijzengeld van 500.000 dollar dus in zijn zak houden. En toevoegen aan de 400.000 dollar die van de eerdere twee competities was overgeschoten. Maar volgend jaar, zo zeggen de organisatoren, komen er toch games.