Hoezo te weinig geld voor kankerbehandeling?

Het is goed dat aandacht wordt besteed aan het capaciteitsprobleem in de gezondheidszorg waardoor niet alle patiëntes met kanker de meest optimale behandeling zullen krijgen (NRC Handelsblad, 1, 2 en 6 oktober).

Het kan echter niet zo zijn dat er, om dit op te lossen, geld wordt vrijgemaakt uit het budget omdat dit ten koste zal gaan van andere patiënten met kanker. Om een voorbeeld te geven: enkele jaren geleden vroegen de Nederlandse Werkgroep Hoofd HalsTumoren, individuele specialisten en de betrokken patiëntenvereniging extra middelen voor de onacceptabele wachtlijsten voor hoofd-halskanker. Nadat onder andere Kamervragen waren gesteld kwam er geld beschikbaar. Later zou echter blijken, dat dit geld in mindering was gebracht van het budget voor andere patiënten met kanker, onder wie ook vrouwen met borstkanker.

Hoe zit dat nu? Met de komst van de Diagnose Behandel Combinatie (DBC) systematiek voor vergoeding van de zorg liggen de tarieven vast en voor het overgrote deel van de kankerzorg dienen deze tarieven uitsluitend voor het vullen van het vooraf bepaalde budget. Hoewel in 2008 de budgetten losgelaten zouden worden, verandert in wezen niets. Ziekenhuizen worden wel gedwongen efficiënt te werken, maar helaas betekent dat ook dat zij dure behandelingen afstoten.

De afgelopen tien jaren is veel vooruitgang geboekt bij de behandeling van kanker. Hierdoor wordt de zorg steeds complexer. Het hoeft geen betoog dat dit kostenverhogend werkt onder andere omdat dit steeds vaker plaatsvindt in gespecialiseerde behandelcentra die in toenemende mate met verliezen geconfronteerd worden en op hun beurt `dure` behandelingen zullen weigeren. Is er dan te weinig geld? Als men bedenkt dat alleen al ons totaal belegde pensioenvermogen 768 miljard euro vertegenwoordigt en dat van de eigenaren van dit geld de helft kanker zal krijgen en meer dan eenderde aan de ziekte zal overlijden kan men zich afvragen hoe deze farce macro-economisch nog vol te houden is.