Hoera, hoera voor de PvdA

Hoe vol is de TON (Trots op Nederland) van Verdonk? Niet eens halfvol. Maar hoe zit het met de ton van de PvdA? De affaire-Ehsan Jami was en is een interessante testcase voor de PvdA. Naar aanleiding van deze affaire wordt de A van de PvdA soms anders geduid: met Allah of Allochtonen. Als de PvdA de partij van Allah is, dan is de PvdA-ton overvol. Inmiddels is bekend dat Jami besloten heeft om zijn zetel in de gemeenteraad niet op te geven.

De fractievoorzitter van de PvdA in Leidschendam lichtte in een openhartig gesprek met deze krant van 19 oktober toe hoe we de Jami-affaire moeten begrijpen. Op de vraag wat de reden was om Jami uit de fractie te zetten antwoordde fractievoorzitter Harry Oldersma: „Kort en goed: hij functioneerde niet in de gemeenteraad. Hij ging in 2006 voortvarend aan de slag, maar moest nog veel leren. Elementaire dingen, zoals eerst de feiten onderzoeken en dan pas het college van burgemeester en wethouders attaqueren. We hebben een paar keer gesproken over zijn aanpak van het gewone raadswerk, maar hij pikte het gewoon niet op.”

Denkt deze slimmerik dat we aan dementie lijden? Of dacht hij dat hij als PvdA-magiër te Leidschendam in staat is om in zijn eentje enige vorm van georganiseerde vergetelheid tot stand te brengen? En toch denkt hij dat we echt niet meer weten waarover het ging. Ik zal zijn geheugen even opfrissen.

Al weken geleden, dus ruim voordat Jami samen met Wilders een boze tekst had geschreven over de uitlatingen van Joustra over de ‘toon’ die moslims zou doen radicaliseren, werd hem door Oldersma medegedeeld dat hij niet langer de portefeuille Integratie mag hebben. Hij zou bijvoorbeeld Ruimtelijke Ordening moeten gaan doen. De reden: door Jami zouden moslims weglopen bij de PvdA. En dat is niet onlogisch. Al op 10 augustus gaf Wouter Bos in een interview met de Volkskrant aan dat Jami’s positie niet te verenigen is met de moslimaanhang van de PvdA. Bos zei toen dat de gesprekken met Ehsan Jami de afgelopen maanden niet allemaal zonder rimpelingen waren verlopen. Waar ging het om? Bos weet het haarfijn te vertellen: „Wij zijn een partij met allochtone kiezers en bestuurders. Dat brengt kwetsbaarheid met zich mee, bijvoorbeeld als het gaat over de Armeense genocide, dubbele nationaliteiten of cliëntelisme. Maar het is ook een enorme kracht, omdat wij eerder dan andere partijen draagvlak krijgen onder het moslimvolksdeel voor het aanpakken van problemen.”

Tegen deze achtergrond zegt de PvdA-voorzitter in Leidschendam dat Jami uit de fractie moest en „echt niet omdat de partijtop dat wil”. Misschien is Oldersma een moedige man, maar in de PvdA wordt moed niet echt op prijs gesteld. Oldersma heeft braaf uitvoering gegeven aan wat de top (Bos, Vogelaar en Plasterk) had besloten. Dezelfde top maakte ook de kandidatuur van Jan Pronk onmogelijk voordat er sprake was van computerstoringen bij het tellen van de stemmen. Ook gaf de top geen millimeter ruimte aan Jacques Monasch met zijn Rode Verenbeweging. Het congres van de PvdA werd door Ruud Koole vakkundig georganiseerd. Geheel in overeenstemming met de PvdA-visie op interne democratie werden Monasch, Pronk en Jami in het congres monddood gemaakt. Natuurlijk conform de statuten. Het was een DDR-congres van hoera, hoera, en nog eens hoera! Daarom was het ook niet waard om live te worden uitgezonden.

De slimmerik uit Leidschendam, Oldersma, denkt niet alleen dat we vergeetachtig zijn, maar ook gek. Vraag: welke rol heeft het opiniestuk in de Volkskrant gespeeld dat Jami samen met PVV-leider Geert Wilders heeft geschreven en waarin Mohammed en Hitler aan elkaar werden gelijkgesteld? Oldersma: „Eigenlijk geen enkele rol. In de daaraan voorafgaande periode was al zoveel gebeurd dat dit er – bij wijze van spreken – nog wel bij kon. Het is een lokale afweging geweest om hem te vragen om zijn zetel ter beschikking te stellen en dat stuk ging meer over landelijke politieke thema’s. Ik vind wel dat hij zich met dit stuk buiten het gedachtegoed van de PvdA plaatst.”

Wat moeten we hierover zeggen? Na de Jami-Wilders’ tekst werd Jami medegedeeld dat hij zijn zetel moest opgeven. Hierover waren verschillende personen geïnformeerd: ten eerste de PvdA’er die Jami over een bemiddeling aangaande de ruzie om zijn portefeuille heeft geadviseerd, ten tweede was ook een aantal journalisten op de hoogte van de aard en de omvang van de bemiddeling. Ten derde weet ik zelf nog meer, maar ik houd mijn mond uit respect en hoffelijkheid jegens Jami. Ja, de PvdA is de partij van Allah, hoera, hoera, hoera! De AIVD dringt al lange tijd aan – uiteraard zeer subtiel – op de noodzaak van een islamitische partij die moslimgevoelens kan kanaliseren. Die is er al en die heet de PvdA. Het wachten is nu op de komst van een echte sociaal-democratische partij die open staat voor moslims, niet-moslims of ex-moslims.

Ondertussen zijn er nog echte politici die niet het zetelbelang maar het landsbelang vooropstellen, zoals Ahmed Marcouch, een gewetensvolle PvdA’er. Marcouch benoemt niet alleen de problemen maar hij onderneemt acties om ze op te lossen. Voor hem zijn raddraaiers in Slotervaart geen onzekere tieners of hangjongeren, maar tuig dat ernstige misdrijven pleegt. Door ze keihard te bestrijden hoopt Marcouch duizenden keurige jonge Marokkanen in bescherming te nemen. Ehsan Jami moet niet met Wilders teksten schrijven maar met mensen als Ahmed Marcouch. Jami heeft veel bereikt in korte tijd. Uit de Wilders-affaire moet hij leren dat het politieke handelen niet op woede maar op een rationele belangenafweging wordt gebaseerd. Ook hebben we geleerd dat de volle ton van de PvdA eigenlijk leeg is, gevuld met de lucht van opportunistische moslimliefhebberij.