Eindproduct van digitale foto`s is niet digitaal

”We dreigen om te komen in een oceaan van digitale junk”, aldus Victor Frölke en hij heeft het vooral over digitale fotografie en dito muziek. Hij heeft daar ongetwijfeld gelijk in - maar uitsluitend zolang niet alleen de weg, maar ook het eindproduct digitaal is. Na een slordige dertig jaar waarin fotografie vaak een belangrijke, en een aantal jaren zelfs de hoofdrol in mijn leven speelde, ben ik onlangs op digitale fotografie overgestapt. Juist omdat het inmiddels mogelijk is thuis prints te maken die in alle opzichten de vergelijking met bromidedrukken kunnen weerstaan (toonschaal, houdbaarheid), ook in zwart-wit. Die foto`s zijn via een digitaal proces tot stand gekomen, maar hebben zelf niets digitaals. Ze bestaan uit zeer stabiele pigmenten op papier.

En dan muziek - die zou via de digitale omweg weer kunnen gaan in de richting van wat ze ooit was: een podiumkunst die alleen genoten kan worden tijdens de unieke uitvoering zelf. Kijk naar wat de band Radiohead nu doet: via internet muziekbestanden gratis ter beschikking stellen, en het geld verdienen met optredens.

Zelf bestrijd ik de digitale junk liever (en effectiever) op deze manier, dan met de periodieke onthouding die Frölke suggereert.