In de marge

Wie een beetje aan sport doet, heeft al gauw een kast vol goede bedoelingen. Dumbells, een halterstang met schijven, een rubberen dynaband, trekveren, opdruksteunen, een flexibar en dan tellen we de dynabee, het springtouw en de roeimachine voor het gemak maar even niet mee.

Goede bedoelingen heb je nodig bij sportieve lichaamsbeweging. Duursport en fitness zijn stierlijk vervelend. Voor de inspiratie laat je je met enige regelmaat verleiden tot de aanschaf van een nieuw apparaat. Misschien dat de buigstang, buikspierbank of het buikroltoestel je weer tot trainen weten te bewegen. Zo is het nu tijd voor de Xco.

De Xco is een aluminiumbuis met grit. Schud je de buis dan beweegt het grit er met zacht geraas doorheen. Het geluid doet denken aan het geruis van een raintube.

Het idee achter de Xco is dat de vertraging door het verschuiven van de lading, de zogeheten reactieve impact, het bindweefsel ‘regenereert’. Wat daarvan wetenschappelijk onderbouwd is, kan men bij de afdeling bewegingswetenschappen van de Vrije Universiteit in Amsterdam niet zeggen. Er zijn daar geen wetenschappelijke artikelen over te vinden. „Wat niet wil zeggen dat er geen gunstig effect is”, aldus een medewerker aldaar.

Maar wat maakt dat uit. In de praktijk leidt even bewegen met deze apparaten tot een onmiddellijke verslaving. Met enige fantasie zijn de ruisbuisjes op allerlei manieren tot ritmisch geluid te bewegen. Voor je het weet gaan de spieren bijten en prikkelt het zweet op de rug. Je moet ervan houden en dan is het heerlijk.

Hans Moll

Meer informatie opwww.xco.nl