Hotpants

DashaZhukova_2.jpgAangezien een correspondent zich ook onder de jetset moet begeven, ben ik gisteren naar een vernisage geweest in de Tzum, het grootste warenhuis van Rusland. Je kunt er vooral kleding en juwelen kopen, al zijn de prijzen er van Londens Bondstreetniveau. Het is er dan ook altijd vrij leeg en er lopen meer personeelsleden rond dan klanten.

Een van de directeuren van de Tzum, die ik eerder die dag interviewde voor de economiebijlage, zei dat ik niet zo moeilijk moest doen over dat ogenschijnlijke gebrek aan klandizie. De werkelijkheid was volgens hem namelijk veel simpeler dan ik dacht: ,,Een paar keer per dag koopt er iemand voor 50.000 dollar aan kleren. Kom vanavond maar eens kijken, dan geeft een vriendin van mij een feestje op de derde verdieping van onze nieuwbouw. Dan kun je meteen onze klanten zien.”

De honderd genodigden die ‘s avonds langs het kleine legertje beveiligingsbeambten drongen en zich lieten verpletteren door de keiharde muziek van de deejay waren stuk voor stuk jong, rijk en gekleed in peperdure pronkpakjes die je draagt als je erbij wilt horen. Het feestje bleek dat van Dasja Zjoekova (zie foto) te zijn, ex-fotomodel en tegenwoordig het liefje of ex-liefje van oligarch Roman Abramovitsj. Ze vierde de introductie in Rusland van haar eigen kledinglijn, Kova & T, die het in Amerika al aardig doet. Zwartrubberen leggings die je tot over je schouders kunt optrekken, verfomfaaide T-shirts, skinnylegtuinbroeken en vooral rubberen hotpants (dé wintermode van dit jaar!) hingen in een vooral met schalen Engelse drop en spekkies versierde ruimte, die werd bewonderd door tout Moscou. Want de genodigden die waren uitgerukt om de mooie Dasja te feliciteren met haar succes bleken vooral coryfeeën te zijn uit de mode- en televisiewereld.

Vooral de jeugdige soapsterren deden het goed. Allen wilden ze met Dasja op de foto, kauwgomkauwend of niet. En omdat Russen nu eenmaal goed kunnen poseren moet het leuke plaatjes voor de landelijke roddelbladen hebben opgeleverd. Zelf ben ik ook een aantal keer gekiekt, vooral op buikniveau, want ik had mijn Givenchy-bloemenstropdas omgedaan waar sommige fotografen geen genoeg van konden krijgen.

Als 46-jarige was ik een der oudsten in het gezelschap. Er waren weliswaar nog twee dikke kaalhoofdige, middelbare (want dat ben je hier boven je dertigste) mannen in de zaal, maar die behoorden ongetwijfeld tot de hogere regionen van het lands- en warenhuisbestuur. In het hoekje van de feestruimte waar ze stonden te recipiëren werd hun nog net niet de hand gekust.

Hoogtepunt van de bijeenkomst waren de als beveiligingsagenten verklede mannelijke fotomodellen. In hun met leren riemen en pistoolholsters beplakte vechtpakjes vochten ze om de gunsten van de televisiecamera’s. Ongetwijfeld had het iets te maken met de wedstrijd die door de overheid is uitgeschreven voor het ontwerp van het mooiste nieuwe legeruniform.