Column

De grote vraag is: gaan wij BN’ers live of niet?

De begrafenissen van steeds meer bekende Nederlanders worden live uitgezonden, met Wolkers als laatste voorbeeld.

Moet je dat als familie eigenlijk wel willen?

Laat ik voorop stellen dat ik het volkomen terecht vind dat de crematie van Jan Wolkers live door de NOS is uitgezonden. Jan heeft mijn generatie leren lezen, neuken en leven. En toen hij oud en breekbaar was, heeft hij ons uiterst amusant gewezen op de schoonheid van de laatste twee egeltjes, de hauwmossen en de radeloze boomschorsklever. Dus nogmaals: geen twijfel. Ook zonder ironie: Jan was een nationale figuur.

Maar toen ik de crematiebeelden zag, dacht ik toch: hier wordt niet alleen een schrijver en beeldend kunstenaar, maar ook nog eens een echtgenoot en vader gecremeerd. En moet je dat als familie willen? Dat er een camera op je huilende hoofd gericht wordt? Dat je tranen zichtbaar zijn voor Miep in Appelscha en Henk uit Lekkerkerk? Wil je je verdriet delen met die ongeletterde voyeurs, die in hun doorzon hun WAO uit zitten te zitten? Want dat kijkt naar je uitvaart. Invaliden en bejaarden. Normale mensen zijn op woensdagmiddag aan het werk en hebben geen tijd voor de crematie van iemand die ze natuurlijk toch niet echt gekend hebben.

Bij Fortuyn en Van Gogh kon het niet anders. Bij beiden was het land volkomen in shock, maar ook toen dacht ik: raar amusement. Er werd erg op bijzaken gelet. Bij Pim dachten we allemaal: wat doen ze met de hondjes en is Melkert er bij? En bij Theo keken we hoe dicht iemand bij de kist mocht. Hoe ver kwam Cohen?

Bij mijn buurman Jos Brink was ik oprecht verbaasd over de heisa, maar ik begreep dat Jos niks liever wilde dan zo uitbundig naar zijn kuiltje te worden gedragen. Ook dit was live op de Amsterdamse dorpstelevisie. Je zag heel veel van Jos zijn vrienden zeer camerabewust rouwen. De ceremonie van Majoor Bosshardt was ook live, maar die heb ik echt gemist. Dat zal ongetwijfeld door de omroep Max of de NCRV zijn uitgezonden en die mijd ik op mijn leeftijd nog even. Maar ook bij Jos en de majoor dacht ik: arme familie. Je brengt een dierbare weg en al die hufters loeren mee.

Ondertussen is het in mijn kringen (ik ben beroemd!!!) een belangrijke vraag: ga je live naar je kuiltje of de oven in of hou je het klein? Vroeger was het discussiepunt openbaar of besloten, maar dat begrip is achterhaald en opgeschoven. Nu is het: live of niet live? Mulisch twijfelt niet. Die gaat met de Gouden Koets en maakt daarmee een rijtoer door de stad. Maar wat doen we met Remco Campert? In mijn ogen een groot schrijver. Gaat hij live? En Paul de Leeuw? Hoop dat hij nog duizend jaar te leven heeft, maar als hem iets overkomt: mogen we mee loeren of niet? Wat hoopt Jeroen Krabbé in zijn geval? Sowieso een interessante vraag. Bij veel ijdele BN’ers knaagt ongetwijfeld de vraag: haalt mijn heengaan de buis? Opeens zie ik een ijdeltuit tegen zijn vrouw zeggen: „Ik ben niet zo lekker”, waarop zij hem aanraadt de dokter te bellen, maar hij antwoordt schaamteloos: „Eerst de NOS!”

Youp van ’t Hek is cabaretier. Hij toert door het land met zijn 28ste show , De Schreeuwstorm.

Meer over de show van Youp Van ’t Hek op youp.nl