Vuur (en water in Hamilton)

Amerika is weer in de natuurrampen-modus. Droogte rondom Atlanta in het zuidoosten, de branden in Californië. En ondertussen komen gemiddeld per jaar meer mensen om het leven door overstromingen dan door orkanen en blikseminslagen bij elkaar. Ik weet het, ik ben appels en peren aan het vergelijken. Maar ik wilde het toch even zeggen, bij

cvr_hamilton_3657low.jpg
Amerika is weer in de natuurrampen-modus. Droogte rondom Atlanta in het zuidoosten, de branden in Californië. En ondertussen komen gemiddeld per jaar meer mensen om het leven door overstromingen dan door orkanen en blikseminslagen bij elkaar. Ik weet het, ik ben appels en peren aan het vergelijken. Maar ik wilde het toch even zeggen, bij wijze van perspectief.

Interessant aan Californië is nu natuurlijk de volksverhuizing, de reactie van de overheid - en automatisch denk je terug aan orkaan Katrina die twee jaar geleden New Orleans verwoestte.

Zelf ben ik nu in Seattle, in het noordwestelijke puntje van het land. Anderhalf uur ten noorden van deze stad, richting de Canadese grens, ligt een dorpje aan een rivier. Het dorp heet Hamilton, de rivier de Skagit. Die twee gaan niet zo lekker samen. Al sinds de oprichting van het dorp in 1872 overstroomt het om de paar jaar. Gemiddeld nu elke 3,5 jaar. In 2003 was nog een overstroming, in 2006 ook. (En zo ziet dat er dan uit.)

En toch blijven de 330 inwoners er hangen.

Waarom de loop van de rivier niet veranderd, of dijken gebouwd? Dat mag niet. De rivier zit vol met vijf bijzondere zalmsoorten en is een zogeheten ‘Wild and Scenic River’. Waarom de bewoners zelf dan niet vertrekken? Dat kunnen ze niet. Het is er armoede alom en door de overstromingen zijn de huizen minder waard geworden dan er ooit voor betaald werd. Als de mensen ergens anders heen zouden gaan, zadelden ze zichzelf met ongekende schulden op; terwijl ze nu al moeite hebben het hoofd (sorry) boven water te houden.

Er zijn allerlei plannen om het hele dorp te verplaatsen naar hoger gelegen gebieden maar daar is op zijn minst twintig jaar voor uitgetrokken. De bewoners zelf geloven er niets van, vertelde de burgemeester me aan de bar van zijn diner/dorpshuis/buurtwinkel. En geef ze eens ongelijk.

Hamilton grijpt dus zelf in. Kijk maar eens naar de foto. Hier woont Bonnie (die gelooft dat God iets met paarden heeft gedaan zodat ze met ons kunnen communiceren, maar dat terzijde). Bonnies vriend wist met behulp van twee werkloze buurtjongens (eentje op de foto) het hele huis op palen te zetten. De trap is alleen nog niet af.