Een baan, een auto. Wanneer ga je trouwen?

Hoogopgeleide moslima’s hebben het moeilijk om een partner te vinden. En het wordt nog moeilijker. „Moslima’s knappen af op een man die gebroken Nederlands spreekt.”

Samira el Kandoussi (28) is bewust single. Ze trekt geen hippe spijkerbroek aan, doet haar hoofddoek niet strakker, ze loopt niet op hoge hakken. Ze heeft geen trek in een concurrentieslag om die ene hoogopgeleide super-Marokkaan. Je mag die gozer hebben, zegt ze tegen andere single-Marokkaanse vrouwen. „Ik doe niet mee.”

Hoog opgeleide vrouwen zullen de komende jaren moeite hebben een partner te vinden, staat in het boek Liefde à la Carte dat vandaag uitkomt, maar hoog opgeleide moslima’s krijgen het nóg moeilijker.

Marokkaanse en Turkse vrouwen zijn steeds beter opgeleid. Ze willen, net als autochtone vrouwen, het liefst een gelijk of hoger opgeleide man. En vaker nog dan autochtone vrouwen willen ze een baan en gezin combineren.

Maar Marokkaanse mannen, zegt Samira el Kandoussi, zijn zo schizofreen als wat: „Ze willen een vrouw met een eigen mening, maar die mag ze niet in het openbaar geven. Ze willen een stoere vrouw, maar ze moet nog wel thuis wonen. En ze willen een mooie, sexy vrouw, maar ze moet wel nog maagd zijn.”

Samira el Kandoussi is gelovig, draagt een hoofddoek, maar woont alleen. De gemiddelde Marokkaanse man, zegt ze, trekt dat niet. „Ook niet de hoger opgeleide. Uiteindelijk willen ze een vrouw die zorgt. Net als hun moeder deed.”

Hayat Elbouk (27) is getrouwd, maar zag om zich heen dat het haar vriendinnen niet lukte. Dus richtte ze anderhalf jaar geleden Buro Oulfa op, een relatiebemiddelingsbureau voor moslims. Het was hard nodig, zegt ze, „andere relatiebureaus hebben te weinig aanbod van moslims.”

De meeste islamitische vrouwen willen een islamitische man, zegt Hayat Elbouk. „Vanuit ons geloof is dat ook een must.” En niet alleen traditionele moslims, ook liberale moslims denken zo. „De islam is een heel praktiserend geloof. Vijf keer per dag bidden, halal eten, vasten tijdens de ramadan – als je daar niet van huis uit aan gewend bent, is dat lastig.”

Bij Buro Oulfa staan meer vrouwen dan mannen ingeschreven. De druk van de familie om te trouwen is op islamitische vrouwen vele malen groter dan op de mannen, zegt Hayat Elbouk. „Moslimmeisjes mogen best doorstuderen maar die man is het belangrijkste. Terwijl een studerende jongen niet moet worden lastiggevallen met vragen over het huwelijk.” Hayat Elbouk denkt niet dat dat snel verandert. „Volgens de islam is het huwelijk de helft van het geloof. Het huwelijk helpt je verleidingen als vreemdgaan en seks voor het huwelijk te weerstaan. Daarom wordt er zoveel belang aan gehecht.”

Hayat Elbouk heeft veel goed opgeleide moderne moslima’s in portefeuille en maar weinig geschikte huwelijkskandidaten voor hen. „Vrouwen van in de dertig willen graag een man die een paar jaar ouder is, mét een goeie opleiding. Die zijn er veel te weinig. Veel mannen van 35 jaar en ouder zijn op latere leeftijd naar Nederland gekomen. Ze werken hier als heftruckchauffeur of als schoonmaker. Ze spreken de taal onvoldoende. Autochtone vrouwen knappen misschien af op een man met witte sokken, moslima’s op een man die gebroken Nederlands spreekt. Jezelf goed kunnen redden in Nederland vinden ze absoluut een voorwaarde.”

Buro Oulfa en R&S producties organiseerden afgelopen weekeinde het Islamic Single Event, een singleparty voor moslims: ‘Jij bent single, islamitisch en je wilt met de juiste nija (intentie) iemand ontmoeten? Dan bieden wij je een unieke avond waarbij gezelligheid en ontmoeting centraal staan in een ongedwongen sfeer.’

De avond wordt gehouden in het dorpshuis van Cothen, vlakbij Wijk bij Duurstede. In de zaal zitten zo’n tachtig vrouwen aan ronde tafels met waxinelichtjes erop. Niet meer dan een stuk of twintig mannen hangen aan de bar. De aanwezigen komen uit heel het land: Rotterdam, Den Bosch, Barneveld, Groningen. Ook Samira el Kandoussi is er. Ze draagt een column voor over de voordelen van single zijn.

Bij binnenkomst trekt iedereen een nummertje. Die nummertjes worden vervolgens gematcht. Uit de microfoon klinkt een stem: „Mevrouw nummer 90.” Mevrouw nummer 90, een vlotte Marokkaanse van dertig jaar, gaat met meneer nummer 12 naar een ander vertrek, de chatruimte. Haar vriendin, Battoul Rachak (31), blijft achter. Battoul Rachak was zes jaar toen naar Nederland kwam. Ze heeft, net als haar zussen, gestudeerd. Ze werkt bij een werving- en selectiebureau en is PvdA-raadslid in Zaltbommel. Weinig Marokkaanse mannen gaan studeren, zegt ze. Neem haar vriendin, die heeft zes zussen en een broer. Alle meiden hebben gestudeerd, die ene jongen niet.”

Haar vriendin, mevrouw nummer 90, had jarenlang een Griekse vriend. Maar dat ging uit. „Je hebt een andere achtergrond, een andere opvoeding en een ander geloof. Dat gaat botsen.” Battoul Rachak: „Marokkaanse kinderen zijn er altijd voor hun ouders. Ik was tien toen ik het huurcontract voor m’n ouders vertaalde. Ze hebben mij meer nodig dan dat Nederlandse ouders hun kinderen nodig hebben, denk ik. De familiebanden zijn heel hecht. Een Nederlandse man moet dat niet verstikkend vinden.”

De ouders van haar vriendin zien het liefst dat ze met een Marokkaanse man thuiskomt. De druk wordt steeds groter. „Mijn moeder zegt: ‘Je hebt een baan, een huis, een auto, maar wanneer ga je trouwen?’” Battoul Rachak: „Maar zo simpel ligt dat niet. „Je wilt een lieve man maar ook intelligente man én een man die matcht met jouw achtergrond.” Vroeger kwamen mannen naar je huis om je hand te vragen, zegt ze. „Maar die tijden zijn voorbij.” Voor de disco vindt Battoul zichzelf „iets te oud”, en bovendien: daar ontmoet je niet de mannen met de juiste intentie. Maar waar dan wel? „We hoopten hier, op deze singleparty.”

De vriendin van Battoul is terug van haar date. „Er kwam niets uit die jongen.” Ze lachen. Ook de date die Battoul Rachak krijgt, valt tegen. „Die man sprak alleen over zijn ex.” Er waren veel te weinig mannen”, zeggen ze aan het eind van de avond.

En Samira el Kandoussi? Hoe wil zij zonder zich in te spannen aan zo’n schaarse man komen? Ze lacht. „Ik geloof in Allah, in God. Als hij wil dat er iets gebeurt, zal het gebeuren.”

Lees een interview met demograaf Jan Latten over het boek Liefde à la Carte op nrc.nl/binnenland