Doel: 64 moorden plegen

Timmerman Aleksandr Pitsjoesjkin had het bijna voor elkaar. Op een na waren alle 64 vakken van zijn schaakbord gevuld met muntjes die zijn slachtoffers voorstelden. Want dat had hij zich voorgenomen: net zoveel mensen te vermoorden als een schaakbord vakken telt.

Gisteren is de 33-jarige ‘schaakbordmoordenaar’ na een proces van vijf weken door een Moskouse jury schuldig bevonden aan de moord op 48 mensen en poging tot moord op drie anderen. Hij zei meer moorden te hebben gepleegd, maar die waren volgens de openbaar aanklager niet bewezen. De eis volgde enkele uren later: levenslang met verplichte psychiatrische behandeling. Ook heeft de aanklager een onderzoek gelast naar de overige moorden die Pitsjoesjkin op zijn conto geschreven wil hebben.

In een glazen kooi in de rechtzaal luisterde Pitsjoesjkin fronsend naar het oordeel van de jury. De afgelopen weken deed hij daar zijn relaas alsof het de gewoonste zaak ter wereld was. Zo vertelde hij dat een eerste moord als een eerste liefde is, die je nooit vergeet. Zijn eerste slachtoffer was een klasgenoot, die hij in 1992 wurgde. Pas negen jaar later pakte hij de draad weer op. Hij sprak zijn slachtoffers meestal aan bij een metrostation, trakteerde ze op een glaasje wodka om op de dood van zijn hond te drinken en nodigde ze uit voor een wandelingetje naar het graf van die hond in het Moskouse Bittsevski-park. Daar sloeg hij ze met een hamer dood of wierp ze in een put. „Moorden is voor mij wat eten voor een ander is”, zei Pitsjoesjkin.

Door stom toeval werd Pitsjoesjkin vorig jaar gepakt. Zijn laatste slachtoffer, een collega van de supermarkt waar hij werkte, had zijn mobiele telefoonnummer aan haar zoon gegeven en gezegd dat ze met Pitsjoesjkin uit wandelen ging. Bij zijn arrestatie werd in zijn huis een lijstje gevonden met de namen van vrienden en kennissen die voor moord in aanmerking kwamen.