De gokparadox

De arrestatie op Schiphol van de Zweedse topman van het gokconcern Unibet, Petter Nylander, is alweer ongedaan gemaakt. Frankrijk was voorbarig met zijn uitleveringsverzoek tegen hem wegens het organiseren op internet van het gokken op sportuitslagen. Dat mag niet volgens de Franse wet. Maar over twee weken voert de Franse regering overleg met eurocommissaris McCreevy om de wet aan te passen aan de Europese regels. In Frankrijk mag namelijk wel online worden gegokt, maar dat wordt overgelaten aan Franse monopolisten. Unibet mag niet meedoen, dus is er sprake van oneerlijke bevoordeling. De Europese eis dat binnen de EU de wet voor ieder bedrijf gelijk moet zijn, is terecht.

Het is begrijpelijk dat nationale overheden greep willen houden op gokspelen. Het organiseren van gokken met kaarten of op sportuitslagen is geen gewone dienstverlening. Sommige spelers raken verslaafd en kunnen veel geld verliezen. Mensen met hoge speelschulden raken aan lager wal of belanden in de misdaad. Gokinstellingen kunnen georganiseerde misdaad aantrekken,omdat ze favoriete bestemmingen zijn voor het witwassen van geld.

Iedere overheid moet vrij zijn om naar gelang van de lokale omstandigheden bepaalde vormen van gokken in eigen land te verbieden, mits dat consequent gebeurt. Ook Lotto in Nederland heeft een zaak gewonnen tegen Unibet. Nederland heeft sterkere argumenten dan Frankrijk, omdat internetgokken hier überhaupt verboden is. De Nederlandse overheid doet er verstandig aan dat verbod in stand te laten en de staatsinstellingen daar niet van uit te zonderen. De Europese Commissie onderzoekt al of de Nederlandse overheidscasino’s hun bewering waarmaken dat ze het gokken beteugelen. Dat is een oefening in paradoxaal denken. Voor een staatsmonopolie gelden andere regels dan een particulier monopolie, maar ook voor staatscasino’s is de verleiding om nieuwe markten te veroveren groot.

De aanhouding van Nylander en de overwinning voor de Utrechtse rechtbank tegen zijn bedrijf bewijzen dat overheden tegen internetgokken niet machteloos staan. Wie gokspelen organiseert die in sommige landen illegaal zijn, loopt wettelijke risico’s en kan niet meer vrij reizen. Het is ook mogelijk, zoals in de VS, om creditcardmaatschappijen te verbieden transacties te doen met internetgokbedrijven. Na die wet daalden de aandelenkoersen op de beurs van veel gokbedrijven. Maar de Amerikaanse overheid liep tegen de lamp bij de wereldhandelsorganisatie WTO omdat Amerikaanse bedrijven wel internetgokspelen mochten organiseren. Eilandstaat Antigua, vanwaar gokspelen werden georganiseerd, won en mag sancties tegen de VS uitvoeren. Overheden maken zich terecht zorgen over gokexcessen, maar moeten wel consequent zijn bij bestrijding ervan. Nylander kan misschien in Frankrijk vrijuit gaan, van een overheid die geen uitzondering maakt, hoort hij niet zo makkelijk af te komen.

Reageren op de hoofdartikelen? Ga naar weblogs.nrc.nl/weblog/commentaarInternetgokken