Op zoek naar de hunkerbunker

Schrijver Arnon Grunberg reist voor de tweede maal door Afghanistan met de Nederlandse troepen. „Seks op slippers is niet ideaal maar went wel.”

De militairen op het kamp van Tarin Kowt hebben een papiertje gekregen waarop gedragscodes staan. Een voorbeeld van zo’n gedragscode is: „Slapen of douchen met personen van hetzelfde geslacht is niet toegestaan.”

Veel militairen maken hieruit op dat slapen of douchen met personen van het andere geslacht wel is toegestaan.

Een andere gedragsregel is: „Vertoon geen aanstootgevend gedrag. Onder aanstootgevend gedrag wordt o.a. verstaan: het in openbaar tonen van onderlinge genegenheid.”

Enkele militairen die buiten de poort zijn geweest en in TIC’s (Troops In Contact) hebben gezeten, oftewel in een vuurgevecht, vertelden mij dat het onderling knuffelen een manier kan zijn om spanning te ontladen.

Na twee dagen op het kamp hoor ik dat er een hunkerbunker zou zijn.

De hunkerbunker schijnt een overblijfsel te zijn van onze missie in Bosnië. Daar ontsnapten naar het schijnt militairen geregeld uit het kamp om bij de meisjes van de wasserette op visite te gaan. Een van de militairen is later met het meisje van de wasserette getrouwd.

Zover is het nog niet in Afghanistan. In de wasserette van Tarin Kowt werken uitsluitend mannen. Maar in Afghanistan is een vrouw er voor de kinderen en de man voor het plezier.

Ook dit plezier is aan grenzen gebonden. Een van de schandknaapjes van een Afghaanse politiepost had er zo genoeg van verkracht te worden dat hij zich een kogel door het hoofd joeg.

Een van mijn missies tijdens deze reis was het vinden van de hunkerbunker. Ik ben daar niet in geslaagd.

Uit betrouwbare bron weet ik dat er altijd de douche is.

Het dragen van slippers in de douches is ook hier aan te raden.

Seks op slippers is niet ideaal, maar volgens militairen went het.

De nabijheid van de dood plaatst alles in een ander perspectief.

Niels zegt: „Eigenlijk had ik hier niet moeten zijn. Dat ik nog leef is puur geluk. Het is niet leuk om in een TIC te zitten maar je kunt er wel naar terugverlangen.”

„En als je dan terugkomt op het kamp?” vraag ik.

„Dan heb je een ongelooflijk gevoel van onoverwinnelijkheid. En na een tijd wil je dat nog een keer voelen.”

Voor ware romantici is de nabijheid van de dood verslavend.

Een vrouwelijke militair zegt dat ze iets heeft gehad met een jongen van de special forces van een NAVO-bondgenoot.

Hij verdween geruisloos.

In zijn keuken hangt een bord: ‘Women weaken the warrior.’