Amy Winehouse kwam zowaar

Herhaaldelijk zegde ze optredens af, dus dat Winehouse überhaupt het podium haalde, was al mooi.

Ze zong moeiteloos, met een stem als een natuurkracht.

Een omhelzing van man Blake, een duwtje in de rug en daar staat ze – in een wit-zwart gestreept jurkje dat net haar onderbroek bedekt, op hoge rode lakpumps, met blote benen en een fier decolleté. Dat Amy Winehouse het Amsterdamse podium heeft gehaald is voor het publiek al reden voor gejuich. Dat ze het optreden volbrengt zonder de tekst te vergeten, zoals eerder tijdens deze tournee in Berlijn gebeurde, en zonder arrestatie wegens drugsbezit zoals in Noorwegen, is een bonus. Maar dat Winehouse moeiteloos zingt, met een stem die als een natuurkracht uit haar stroomt, is de grootste verdienste.

De 24-jarige zangeres stond maandagavond in een uitverkochte Heineken Music Hall, Amsterdam. Het afgelopen jaar had ze groot succes met haar cd Back To Black en de single Rehab, won allerlei prijzen, en werd als ‘ster’ gepresenteerd. Met als keerzijde dat ze de hele zomer is achtervolgd door fotografen, en iedereen via internet haar gewelddadige echtelijke ruzies en problemen met drank- en drugsgebruik kon volgen. Gisteravond was van problemen weinig te merken. Echtgenoot Blake Fielder-Civil vervulde van achter het podium een rol als inspirator. Bij iedere pauze in haar zang rende Winehouse naar hem toe, kuste en kletste even, en rende weer terug naar de microfoon, precies op tijd voor de volgende frase. De hele cd werd uitgevoerd, aangevuld met Cupid van Sam Cooke, twee You’re Wondering Now en Monkey Man van The Specials, en de nieuwe single Valerie.

In de zaal stond veel ouder publiek, dat wellicht een nostalgisch genoegen aan haar ontleent. Winehouse geldt als een ‘soulzangeres’. Haar zwarte begeleidingsband, de twee geolied dansende achtergrondzangers, en die stem waarin rauwheid doorklinkt – het zou voor soul kunnen doorgaan.

Toch is het iets anders. Bij Winehouse is alles groter en extremer: de bewegingen van haar dansers zijn synchroon maar wilder dan The Four Tops; Winehouse’s stem herinnert in de verte aan de jonge Diana Ross, maar is scheller en brutaler. Zelfs haar haar is een uitvergrote versie van dat bij de Motown-acts. Winehouse is niet soul, ze is de hyperbool van soul.

Toch kwamen die werelden samen. In de danspassen, waarbij Amy zich soms wiebelend op die hakken aansloot bij haar zangers, en in de prachtig gedisciplineerde begeleiding van de zeven muzikanten, die met brommerige accenten van de baritonsax en met kortaffe gitaarakkoorden de liedjes kleurden.

Het duurde zeventig minuten. Toen zei Winehouse: „We’ d love to stay, but we wanna go now and get drunk”, waarmee ze het dilemma van haar leven overzichtelijk weergaf.

Bekijk een filmpje waarop Amy Winehouse haar nieuwe single Valerie zingt in de Heineken Music Hall maandag op: nl.youtube.com/ watch?v=ZA1aCPQ8K2g&NR=1