Hoezo Beter Beleggen?

Na maanden van geruchten en voorzichtige berichten lijkt de samenklontering van de twee bekendste internetbrokers definitief: Binck koopt Alex.

Gisteren meldde de beursgenoteerde Binckbank dat zij in exclusief gesprek is om de dochter van Rabobank over te nemen. Volgens Rabo is het tekenen van de koopovereenkomst een kwestie van dagen.

Met de overname, waarvan de waarde door kenners wordt geschat op zo’n 400 miljoen euro, doen beide partijen goede zaken. Vanuit Binck geredeneerd: de tweede internetbank van Nederland lijft de marktleider en dus haar belangrijkste concurrent in. Voor een relatief zacht prijsje bovendien. Alex heeft ruim 100.000 particuliere klanten, goed voor ruim 4 miljard euro aan beleggingen. Binckbank zelf is op de beurs met 425 miljoen euro iets meer waard dan het gefluisterde overnamebedrag voor Alex. Terwijl Binck met 68.500 klanten en 3,4 miljard belegd vermogen bepaald een kleinere speler is.

Ook de verkopende partij moet vrolijk worden van de nakende transactie. Rabobank kocht Alex begin 2003 voor naar verluidt zo’n 50 miljoen euro. Daarmee maakt de bank een rendement van private-equityachtige proporties: 700 procent in 4,5 jaar tijd. De Nederlandse aandelenbeurs, het handelsterrein van Alex, ging in dezelfde periode slechts één keer over de kop.

Miljoenen erbij, iedereen blij? Nou nee, niet echt. Twee lieden zullen de aanstaande transactie met lede ogen aanzien: René Frijters en Peter Verhaar, de geestelijke vaders van en nog altijd de grote mannen achter Alex.

Frijters (1960) en Verhaar (1952) bedachten in 1995 in een gelegenheidscombinatie van de bank Labouchère en beleggersvereniging VEB een telefonische orderdienst voor particuliere beleggers, VEB Bottom-Line, om de macht van de grote banken te breken. Dat groeide uit tot Alex, een belangrijk onderdeel van Labouchère. Maar niet belangrijk genoeg voor de latere eigenaar van deze bank, het Belgische Dexia. Die verkocht Alex in 2003, in de nasleep van de Legio Lease-affaire, aan Rabobank. Het personeel, inclusief directeur Frijters en manager Verhaar, verhuisden mee. Onder Rabo’s hoede wisten zij Alex verder uit te bouwen.

Hoewel een managementbuy-out in 2002 serieus tot de mogelijkheden behoorde, bleven de twee bij Rabobank gewoon in loondienst, zónder participatie in het aandelenkapitaal.

Duur foutje.

Frijters en Verhaar zien hun bedrijf nu voor de tweede maal worden verkocht, aan de grote rivaal nog wel. Waarbij ze opnieuw niet direct profiteren van de geëxplodeerde waarde ervan. Als handelaren in aandelen hadden ze beter moeten weten.

Philip de Witt Wijnen