Dramatisch wielerjaar vol slachtoffers

Het wielerseizoen 2007 werd meer dan ooit verpest door incidenten. Hoezeer de strijd tegen doping ook wordt opgevoerd, het einde van de problemen is nog lang niet in zicht.

Rotterdam, 23 okt. - Een laagstaand herfstzonnetje over de vallende bladeren. Beierende kerkklokken van het kapelletje bovenop Madonna del Ghisallo, beschermheilige van alle wielrenners. Enthousiaste tifosi die juichen voor Damiano Cunego, de kleine prins, eindelijk weer eens winnaar in een grote wedstrijd. De Ronde van Lombardije was afgelopen weekend in bijna alles een schitterende afsluiting van het wielerjaar 2007.

Tot na afloop onvermijdelijk de huldiging plaatsvond van de winnaar van de ProTour, een regelmatigheidsklassement over de belangrijkste wedstrijden van het afgelopen seizoen. De Australiër Cadel Evans, die overal volgde maar zelden opviel, bleek eerste. En niet Danilo di Luca, de prachtige winnaar van Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Italië. Een paar dagen voor Lombardije werd de Italiaan geschorst door het olympisch comité in eigen land. Weg was zijn vrijwel zekere eindzege in de ProTour. Doping gebruikt? Nee, Di Luca zou in 2004 contact hebben gehad met Carlos Santuccione, een Italiaanse sportarts die in opspraak kwam toen de affaire Oil for Drugs werd blootgelegd.

In de huidige wetteloze wielerwereld zijn de renners vogelvrij. Vraag maar aan Alejandro Valverde, een andere uitblinker van 2007, die het ProTour-klassement niet won. Steeds opnieuw wordt de Spanjaard in verband gebracht met Operacion Puerto, het bloeddopingschandaal in zijn land. Bewijs laat op zich wachten, maar intussen moest Valverde tot het internationaal sporttribunaal gaan om deelname aan het WK af te dwingen. Geen wonder dat hij zich voor Lombardije afmeldde.

De Duitse topploeg van T-Mobile deed helemaal niet mee. Na twee dope-affaires, van Patrik Sinkewitz en Lorenzo Bernucci, schorste het schoonste jongetje van de wielerklas zichzelf maar voor de laatste wedstrijden van het seizoen. Het overgrote deel van de cleane renners lag toch al op apegapen.

Het verhaal van de Ronde van Lombardije is het verhaal van het hele seizoen. Prachtige wedstrijd op 3 maart, de Omloop Het Volk. Filippo Pozzato klopt favoriet Tom Boonen, in hun schaduw schittert Laurens ten Dam. Maar de 26-jarige Nederlander mag in de klassiekers niet met de besten strijden. Ondanks een ProTour-licentie wordt zijn ploeg Unibet geweerd door ASO, organisator van de Tour de France en andere topwedstrijden, die zelf wil bepalen welke ploegen mogen starten.

Na onthullingen in mei over epo-gebruik in de jaren negentig bij Telekom domineert het thema doping definitief de wielerwereld. De internationale wielerunie UCI komt met een ethisch charter, dat alle renners voor de Tour moeten tekenen. Twee dagen voor de start in Londen lopen de Franse en Duitse ploegleiders boos weg uit een vergadering met hun collega’s. Zij gaan een beweging voor geloofwaardige wielersport oprichten.

Ondanks alles biedt de Ronde van Frankrijk spectaculaire topsport. Tot een aantal incidenten alles definitief verpest. Een maand na de controle wordt tijdens de Tour T-Mobile-renner Sinkewitz positief verklaard. Duitsland is te klein. Er volgt rumoer rond de Deense geletruidrager Michael Rasmussen, bloeddoping bij Aleksandr Vinokoerov, arrestatie van Christian Moreni.

De strijdende partijen grijpen de incidenten graag aan om hun machtsstrijd uit te vechten. Spiegeltje spiegeltje aan de wand, wie is de schoonste in wielerland? Met als tragisch dieptepunt dat Rabobank door de ‘geloofwaardigen’ en de ASO wordt gedwongen om Rasmussen in gewonnen positie uit de Tour te halen. De UCI staat erbij en kijkt ernaar, in de wetenschap dat hun systeem van where-abouts (waarin renners exact moeten opgeven waar ze verblijven) aan alle kanten rammelt. En eens temeer blijkt dat de kapitaalkrachtige ASO feitelijk de baas is.

De Franse en Duitse ploegen zijn er vervolgens als de kippen bij om Rabo, met een budget van ruim elf miljoen euro per jaar en een contract tot en met 2012 een geduchte machtsfactor in het peloton, in hun ‘schone’ kamp te dwingen. Maar hoe geloofwaardig is een Franse ploeg (Française des Jeux), die tot vorig jaar de omstreden verzorger Jef D’Hont op de loonlijst had staan? En bij Rabo hebben ze in gesprekken over de Luxemburgse renner Kim Kirchen ervaren dat het woord van T-Mobile manager Bob Stapleton ook niet alles waard is.

Veel heeft de rabiate anti-dopingstrijd het wielrennen nog niet opgeleverd, of het moet een imposante rij slachtoffers zijn. Toprenners raakten in opspraak zonder dat hun schuld onomstotelijk vast stond. Genuanceerd denkende managers als Walter Godefroot (Astana) en Theo de Rooij (Rabo) namen gedwongen afscheid. Sponsors trekken zich terug, de werkloosheid in en om het peloton is groot. Nee, na het dramatische wielerjaar 2007 is een nieuwe lente nog lang niet in zicht.