De aanslag op mij was een aanslag op Pakistan

De Pakistaanse ex-premier Benazir Bhutto kwam vorige week bijna om bij een aanslag.

Ik laat mij niet intimideren, schrijft Bhutto nu.

Na wat ik heb doorgemaakt laat ik me niet intimideren door zelfmoordterroristen. In Pakistan woedt een slag om hart en hoofd van een nieuwe generatie. Het is een slag om de toekomst van Pakistan als democratie.

De nieuwe generatie zal kiezen tussen gematigdheid en extremisme, tussen onderwijs en analfabetisme, tussen democratie en dictatuur, tussen verdraagzaamheid en fanatisme, tussen vrede en oorlog. Ik ben weer terug in Pakistan om de leiding te nemen in de strijd voor de democratie. Terwijl het bloed van onze aanhangers de straten en onze kleren rood kleurt, verklaar ik dat ik die waarden trouw blijf.

Ik weet dat de militante krachten mij als vijand vrezen. Generaal Zia-ul-Haq, de extremistische dictator van Pakistan in de jaren tachtig, heeft eens gezegd dat het de fout van zijn leven was dat hij mij niet had gedood toen hij de gelegenheid had.

De slag om de toekomst van het Pakistaanse volk woedt in ieder dorp en op iedere straathoek. De menigten op het vliegveld van Karachi waren van heinde en verre gekomen, ondanks de bedreigingen en ondanks de risico’s. Zij zijn het ware gezicht, het gematigde centrum, van Pakistan.

Welke richting Pakistan zal inslaan moet worden bepaald in vrije en eerlijke verkiezingen, die later dit jaar moeten worden gehouden. De extremisten zullen heel hun bloedige arsenaal inzetten om de zaak van de democratie slagen toe te brengen en te dwarsbomen. Zij gebruiken geweld om de mensen hun vrijheid van vereniging en meningsuiting te ontnemen, om hen af te houden van de overgang van ons land naar de democratie.

De aanslag op mij was niet zomaar een aanslag op een persoon. Hij was bedoeld als een aanslag op alle politieke krachten in Pakistan die naar democratie streven. Het was een aanslag op Pakistan zelf. Het was een aanslag op de mensenrechten van alle burgers, en op het politieke proces. Hij was bedoeld om alle politieke partijen van onze samenleving te intimideren en te chanteren. Het was een waarschuwing aan de leden van de rechtsstaat. De extremisten gedijen onder een dictatuur; zij weten dat zij niet opgewassen zijn tegen gematigdheid en democratie. Zij zullen nergens voor terugschrikken om beide uit te schakelen.

De moordenaars die vorige week in Karachi 136 mensen hebben gedood, hebben de kern van de boodschap van de islam geschonden. Het islamitisch recht maakt volstrekt duidelijk dat onuitgelokte aanslagen op ongewapende burgers en onschuldigen, en het vernielen van eigendommen, verboden zijn. Hun optreden is hiraba (oorlog tegen de samenleving). Vliegtuigen kunnen zij kapen, maar de boodschap van de islam niet.

De militanten weten dat de democratie Pakistan kan redden van de extreme politiek die de krijgsheren prediken. Zij proberen de Pakistaanse staat over te nemen door het politieke proces te bestoken en de wetshandhaving te dwarsbomen. De arme Pakistanen dromen van de democratie; die dromen kunnen de extremisten niet vermoorden. De internationale gemeenschap heeft de aanslagen van 18 oktober in Karachi veroordeeld, heeft samen met de familie van de doden gerouwd, en heeft gebeden voor een spoedig herstel van de gewonden.

Al onze gedachten en gebeden gaan uit naar hen die hun leven hebben gegeven of die gewond zijn geraakt, en naar hun verwanten. Zij hebben het hoogste offer gebracht voor de zaak van de democratie en voor de grondrechten van het volk. Moge God hun zielen eeuwige vrede schenken. Het mooiste gedenkteken dat wij voor deze dappere burgers kunnen oprichten is een sterk, levenskrachtig, gematigd, democratisch Pakistan.

Benazir Bhutto is de leider van de Pakistaanse Volkspartij. Zij was premier van Pakistan van 1988 tot 1990 en van 1993 tot 1996. ©The Wylie Agency. Vertaald door Jaap Engelsman.

Meer over Benazir Bhutto op storyofpakistan.com. Klik links bij ‘Timeline’ op 1988-1998