Mamedjarov wint, Van Wely ook blij

Net als vorig jaar heeft Sjachriar Mamedjarov uit Azerbaidzjan de kroongroep van het Essenttoernooi in Hoogeveen gewonnen. Met 4,5 punt uit 6 partijen bleef hij een half punt voor op Loek van Wely, die na een nederlaag in de eerste ronde sterk terugkwam.

In de vierde ronde, de eerste van de tweede helft van het toernooi, had Mamedjarov, die vanaf het begin bovenaan had gestaan, even Roeslan Ponomariov naast zich gekregen. Zelf maakte hij toen een korte remise tegen Van Wely en Ponomariov won makkelijk van de Armeniër Zaven Andriasian, die in dit toernooi geen goed kon doen. Mamedjarov stond er toch het best voor, want hij had die prettige tegenstander nog tegoed.

De volgende dag bleven de koplopers gelijk staan door een onderlinge remise. Van Wely won met grote overmacht van Andriasian, die aan het eind van de partij geheel ingemetseld was en geen behoorlijke zet meer had.

„Ik heb in ieder geval mijn derde plaats geconsolideerd, ik hoor de kassa al rinkelen”, zei Van Wely. Het was duidelijk dat hij niet erg blij was met die derde plaats.

Zaterdag kwam het in de laatste ronde toch weer goed voor hem. Op de eerste plaats kon hij niet meer hopen, want Mamediarov was met zwart tegen Andriasian al heel gauw een pion voorgekomen bij superieure stelling, zodat het duidelijk was dat de arme Armeniër ook zijn laatste partij zou gaan verliezen.

Zoiets is vaker voorgekomen in toernooien; het meest krasse voorbeeld is een zekere kolonel Moreau, die in het toernooi van Monte Carlo 1903 al zijn 26 partijen verloor. Het verschil is dat Moreau een zeer zwakke speler was en Andriasian een sterke speler. Weliswaar minder sterk dan de andere drie, maar toch tot veel meer in staat dan wat hij nu liet zien.

Van Wely speelde in de laatste ronde tegen Ponomariov om de tweede plaats en hij deed dat fraai, met een pionoffer dat hem groot positioneel overwicht en aanvalskansen tegen Ponomariovs ingesloten koning opleverde.

Van Wely won, hij kwam op de tweede plaats, wat hij in het begin van het toernooi waarschijnlijk niet gedacht zal hebben, en hij kreeg ook de schoonheidsprijs voor zijn laatste partij. Toch liet hij weten dat dit alles minder belangrijk voor hem was dan de negen ratingpunten die hij had gewonnen.

De ambitieuze schakers tellen die puntjes zo nauwkeurig als de boer uit het gedicht ‘Zeer vrij naar het Chinees’ van Cees Buddingh’: ‘de zon komt op, de zon gaat onder. / langzaam telt de oude boer zijn kloten’.

De schakers hebben overigens gelijk dat ze zo ijverig tellen, want hun rating bepaalt voor welke toernooien ze worden uitgenodigd, hoeveel startgeld ze krijgen en wie er zich in aanbidding aan hun voeten werpen, kortom, hun hele leven. Zoals een Engelse grootmeester het eens uitdrukte, als drie schakers door een draaideur gaan, gaan ze in volgorde van rating.

Ponomariov - Van Wely,Hoogeveen zesde ronde.

Dit is de stelling na wits 27ste zet. Wits koning staat benard, maar het zou wel meevallen als zwart zijn e-pion zou moeten dekken. Van Wely offert die liever. 27…Pd6 28.Txe5 b4 29. Dd3 Tae8 Hij verovert de e-lijn, want na 30. Tde1 Txe5 31. Txe5 zou 31…Pb5 goed zijn voor zwart. 30. Te2 Txe2 31. Pxe2 De7 32. c3 Na 32. h4 zou 32…Pe4 sterk zijn. 32…Dxg5 33. Ld7 De5 En ook nu is 34…Pe4 wits grootste zorg. 34. Tc1 Dxh2 35. cxb4 Lxb4 Zwart staat nu een pion voor en zijn positievoordeel is nog steeds even groot. 36. Tc2 Dh1+ 37. Pc1 Td8 38. Lc6 f5 39. Te2 Dg1 40. Te6 Tf8 41. De2 Pe4 42. Kc2 Dd4 Wit gaf op.