Joe Torre regisseert zijn eigen afscheid

Met Joe Torre in de dug-out hoopte je altijd op een pitcherswissel. De 67-jarige manager van de New York Yankees, die donderdag na twaalf jaar ontslag nam, hinkte dan tergend traag naar de werpersheuvel, de eeuwig sombere blik verborgen achter een zonnebril met ziekenfonds montuur.

In de slepende tred van Torre, in de manier waarop hij de bal in ontvangst nam van de vertrekkende werper, zat het verdriet van de honkbalsport verborgen. Onder Torre’s bewind bereikten de Yankees twaalf keer de play-offs, stonden ze zes keer in de finale van de World Series en werden ze vier keer kampioen, maar iedere werper die voortijdig het strijdperk verliet leek hij te beschouwen als een persoonlijke nederlaag.

Dat Torre zelf ontslag nam en niet werd ontslagen mag worden beschouwd als een overwinning van een fatsoenlijke man op een ongelikte beer van internationaal formaat. Eigenaar George Steinbrenner, alias The Boss, liet de dag voor de laatste wedstrijd in de play-offs van de Yankees weten dat hij zijn trainer de laan zou uitsturen als zijn team zou verliezen. De Yankees verloren, maar Steinbrenner hield zich, waarschijnlijk voor het eerst in zijn leven, niet aan zijn woord: hij bood Torre na lang aarzelen een nieuw contract aan.

Torre vloog donderdag naar Florida om Steinbrenner persoonlijk voor de eer te bedanken. De vijf miljoen dollar die hij het komend seizoen kon verdienen, beschouwde hij waarschijnlijk als een belediging. Het betekende een salarisverlaging van bijna anderhalf miljoen dollar.

Het vertrek van Torre komt hard aan. Spelers van de Yankees hadden respect voor zijn vakmanschap, journalisten bewonderden zijn encyclopedische kennis van de honkbalsport en honkbalfans in heel Amerika hadden hem in hun hart gesloten. Daarmee was hij de enige Yankee die buiten New York niet werd gehaat. Kenmerkend was het commentaar van David Ortiz, sterspeler van de gehate rivaal van de Yankees, de Boston Red Sox. Ortiz zei vorige week het onbegrijpelijk te vinden als Torre de Yankees zou verlaten, omdat alleen diens aanwezigheid de tegenstander al vrees inboezemde.

In één van zijn laatste persconferenties, als altijd gehouden in de dug-out, blikte Torre eind september terug op het afgelopen seizoen. Als altijd frunnikte hij voortdurend aan zijn honkbalpet, als altijd kreeg hij halverwege een kop dampende thee aangereikt. Torre had zware nachten achter de rug: de Yankees hadden tegen alle verwachtingen in de play-offs gehaald en dat moest worden gevierd. Nee, zei hij, hij had Steinbrenner niet vooraf om toestemming voor het feestje gevraagd. Ja, zei hij, hij wist dat Steinbrenner doorgaans alleen toestemming geeft voor een party als de Yankees landskampioen zijn geworden.

Waarschijnlijk wist hij toen al dat hij zijn laatste feestje als Yankee had meegemaakt; door hem zelf geregisseerd.