Hij weet niet wat hij wil

Dans Paris(import: Artificial Eye)Film: Extra’s:

„Christophe Honoré’s Dans Paris laat zich bekijken als een ‘greatest hits’ van de Franse film en dan in het bijzonder van de Nouvelle Vague’’, schreef het Amerikaanse filmvakblad The Hollywood Reporter een paar maanden geleden. „Jump cuts en direct in de camera pratende personages à la Godard? Check. Plotseling uitbarsten in gezang à la Demy? Check. Eindeloze praatsessies à la Rivette? Check. Romantische complicaties die op leven en dood worden uitgespeeld à la Truffaut? Check.” En daar zou je aan toe kunnen voegen: shot van de Eiffeltoren in de eerste scène à la iedereen die in Parijs filmt? Check. Maar het aardige van Dans Paris is dan ook nog dat zo’n verzameling clichés een heel speelse film heeft opgeleverd. Honoré (1970) kent zijn klassieken. Want zo is het nou eenmaal met de Franse film. Dat is niet in alle gevallen alleen maar een film uit Frankrijk. Vaak is het ook een genreaanduiding, met dezelfde wetten als westerns en romantische komedies.

Als Dans Paris een western in Parijs was, dan was fotograaf Paul (Romain Duris) de getormenteerde lone rider. En als het een romantische komedie was, dan viel er niet meer veel te lachen om zijn misgelopen relatie met model Anna. Of heet zij nu Alice? Paul weet niet wat hij wil, dus lijken de twee vrouwen in zijn leven sprekend op elkaar. Net zoals de scènes uit zijn leven inwisselbaar zijn. Heden en verleden lopen door elkaar. Van elkaar te onderscheiden doordat Paul een ander overhemd aanheeft, of wat meer of minder baard. Maar die verschillende tijden krijgen van regisseur Christophe Honoré niet een andere status. Het is niet zo dat het verleden mooi, want van vroeger, en het heden koud, want van nu is. Het leven van Paul is een grote kolkende poel van passie en op een gegeven moment wordt hij daar zo moe van dat hij naar zijn ouderlijk huis (minus moeder) terugkeert en daar in het bed van zijn broer neerstort.

Dans Paris is een lichte film over een somber onderwerp. Over een vader en twee broers die om elkaar cirkelen. De prettig terloopse stijl van de film komt doordat Honoré het verhaal schreef met acteurs Romain Duris en Louis Garrel (de twee hotste jonge Franse filmsterren van dit moment) in gedachten en de film in minder dan een maand opnam, vertelt hij in een op de dvd opgenomen interview.

Dana Linssen