Dier & sport

Pepper. Terriërracen, geloof het of niet, maar het bestaat! Een met doorschijnend plastiek afgezet parcours in de vorm van een halve cirkel. Bij de start bevindt zich een met vakken ingerichte kooi waarin de opgewonden hondjes plaatsnemen. Een omgebouwde hometrainer dient als lier van het irritante lapje waar de zenuwlijders, als ze zin en inzicht hebben, als bezetenen achteraan hollen. Bij de finish fungeren strobalen als remblokken. En wachten trotse eigenaren om ze in de armen te sluiten. Pepper is een Parson Russell Terrier van zes en weegt zeven kilo. Vader heet Nobel Nickey van ’t Runsel, moeder Becky-Honey van de Berenpashoeve. U leest het, ons Pepper is niet van de straat. Heeft, zoals het een rashond betaamt, twee verschillende gezichten; thuis is hij een als knuffelbeer verklede hond. Op de baan en in het veld ontpopt hij zich als een felle rakker met een tikkeltje overdreven jachtinstinct. Jaagt op fazant, kat, konijn, duif, fietser, vrachtwagencombinaties. Springt manshoog. Is overenthousiast lid van VOF De Racende Terriër. Schrokt putlucht verspreidende en als hamburger verwerkte pens, hondenbrokken, droog brood en soms een stuk kaas naar binnen. Is zelden ziek. Wordt twee maal per jaar geplukt, rondom de edele delen wordt er een schaar ingezet. Blijft geestelijk scherp met zoekspelletjes en lange wandelingen.

Dit is de vijftiende aflevering van een serie over dieren in de sport.