Zien jullie nou!

Heeft hij gekeken? Natuurlijk heeft hij gekeken – Dickie ziet alles. Dick Advocaat zit in zijn hotel en daar volgt hij het Nederlandse nieuws via zijn laptop. Andere Nederlandse trainers in Rusland, Guus Hiddink bijvoorbeeld, verdiepen zich in de cultuur van het land, in de taal, de keuken, de gewoonten. Dickie niet. Tegenover Nieuwe Revu liet hij zich ontvallen dat hij zich totaal niet interesseert voor zijn tijdelijke omgeving. Sint Petersburg met z’n historisch centrum, de oude glorie uit de tijd van Anna Karenina: het zou wat.

De Hermitage? Geef Dickie maar Hollandse tv, andijvie en een bal gehakt. Dickie klapt zijn computer open en hij is weer thuis. Zijn assistent-trainer Cor Pot, type gezellige optimist, fladdert rond in de etablissementen van Sint Petersburg. Dick zelf zit verbeten in zijn hotelkamer en voelt zich eenzaam, onbegrepen, miskend. Zo ongeveer sinds de dag van zijn aankomst in Sint Petersburg, augustus 2006, roept hij dat hij weggaat, weg uit dat corrupte rot land. Een duizelingwekkend salaris houdt hem tegen.

Hij heeft dus gekeken, woensdagavond. En, neem je aan, genoten. Als Dickie ook maar een beetje is uitgerust met rancune over het leed dat hem is aangedaan, dan zal hij op z’n minst hebben gegniffeld. Dit Nederlands elftal was veel slechter dan het Nederlands elftal dat hij onder zijn hoede heeft gehad. Bij iedere verkeerde pass van Bouma of Jaliens dacht Dickie natuurlijk terug aan zijn jongens in de zomer van 2004. Die wisten nog wat het was om een aanval op te zetten. Die beheersten combinaties waarvan het huidige Oranje slechts kan dromen. Maar het bereiken van de halve EK-finale was toen niet genoeg voor het thuisfront. Dickie kon opzouten. Dickie had Arjen Robben gewisseld en voor straf moest Dickie dood. Lang leve Marco van Basten.

En kijk nu eens. Witte zakdoekjes in Eindhoven. De luidsprekertjes van Dickie’s laptop zullen de spreekkoren wel verstaanbaar hebben doorgegeven: de roep om Foppe de Haan – ‘wij willen voetbal zien’. De blijmoedige sfeer van drie jaar geleden, iedereen opgelucht over het vertrek van angsthaas Advocaat, heeft plaatsgemaakt voor vage conflicten en vooral tergend saai spel.

De grimmigheid tijdens Nederland-Slovenië zal Dickie bekend zijn voorgekomen. Het publiek joelde en floot – en ergens in Sint Petersburg gingen twee gebalde knuistjes de lucht in. Zien jullie nou wel! Zien jullie nou!

De club van Advocaat, Zenit Sint Petersburg, gaat voor het eerst in jaren aan kop in de hoogste divisie van Rusland. Je hoeft geen psycholoog te zijn om te vermoeden dat een niet bij name te noemen trainer, geboren te Den Haag op 27 september 1947, een en ander met elkaar in verbinding brengt en concludeert dat er nog zoiets is als gerechtigheid.