Wat had die man een presidentiële familie!

Het had iets damesblad-achtigs, de manier waarop het nieuws over de echtscheiding van Nicolas en Cécilia Sarkozy op de NOS-site stond. De kop was ‘President Sarkozy vrijgezel’ en niet zoals je zou verwachten: ‘Sarkozy gaat scheiden’. Of zoals je eigenlijk zou verwachten: ‘Sarkozy geeft eindelijk toe dat hij gaat scheiden’.

De kop had iets in zich van ‘Dames, grijp uw kans!’ Nou ja, het is ook niet elke dag dat je zomaar een piepklein Napoleonnetje met een enorme Franse neus aan de haak kunt slaan.

Ik vind het jammer dat Sarko en Cees, zoals ik ze in mijn hoofd weleens noem, niet meer bij elkaar zijn. Want laten we wel wezen: die twee zijn de enige staathoofdsfiguren in Europa die de glamour van John F. en Jackie Kennedy bij benadering benaderen. Weleens obsessief foto’s van ze bekeken, in Paris Match? Ze hebben vijf kinderen, allemaal even fotomodellerig, met wie ze regelmatig in en uit vliegtuigen en boten stappen. De hele familie is dan gekleed in pastelkleurige vrijetijdstenues, en dan heb ik het niet over uitgewoonde joggingpakken, maar perfect om het lichaam sluitende poloshirtjes en gesteven korte broeken. Très Kennedy.

Toen Sarkozy de presidentsverkiezingen won, verscheen de hele familie samen op een groot podium op de Place Pompidou (of iets dergelijks, er stonden in ieder geval een hoop mensen en van die grote Franse beeldhouwwerken), en toen begreep ik meteen waarom hij de macht had kunnen grijpen. Wat had die man een presidentiële familie! Twee knappe kinderen uit zijn vorige huwelijk, twee knappe kinderen uit haar vorige huwelijk, en samen nog een leuke Louis – What’s in a name? Nou, daar heeft Sarko heus wel over nagedacht – die nu tien is.

Maar dat hele jetsetsprookje is voorbij. Nooit meer zal ik ze met zijn zevenen uit een smetteloze witte jacht zien stappen of bij Franse feestjes champagne zien nippen. Cees heeft vast al een nieuwe minnaar, en Sarko zal binnenkort ook wel een klein doch charmant vrouwtje vinden die het wél leuk vindt om première dame te zijn.

Want die rol, daar had Cees niet zoveel zin in, bleek al snel nadat Sarkozy president geworden was. ‘Het verveelt me en het past mij niet’, zei ze tegen de pers over het première dame zijn. Het verveelt me – dat zou Jackie Kennedy nou nooit gezegd hebben. Maar ik vind het de glamour ten top.

Aaf Brandt Corstius