Poetin als kordate vader des vaderlands

President Poetin maakt zich op voor een nieuwe rol als premier. In gesprek met het volk legde hij gisteren uit dat een versterkt parlement het beste is voor Rusland.

„Waarom moet ik ieder jaar met mijn beenprothese langs een medische keuring terwijl ik toch geen nieuwe krijg?” „Wanneer houden de prijsstijgingen nu eens op?” „Wat gaat u doen aan het tekort aan kleuterscholen?” Drie uur lang beantwoordde de Russische president Vladimir Poetin gistermiddag vanuit een in het wit-blauw-rood van de Russische vlag getinte televisiestudio in het Kremlin vragen van Russische burgers die werden gesteld via een telefoonpanel of live vanuit steden in het hele land. Drie uur lang was het bovendien gratis zendtijd voor Verenigd Rusland, de partij waarvan Poetin lijsttrekker is in de parlementsverkiezingen van december. Zendtijd die de andere partijen dankzij de nieuwe kieswet pas vanaf begin november krijgen, maar dan veel korter. Hun verontwaardiging was dan ook groot.

Halverwege de ‘phone-in’ waren er al twee miljoen vragen bij de telefonistes binnengekomen. De geselecteerde vragen beantwoordde Poetin alsof hij er van tevoren uitvoerig op had gestudeerd. Voor zich op tafel had hij A4-tjes liggen, waarop met gele viltstift passages waren aangestreept.

Aanvankelijk leek de One-Manshow een monoloog te worden over de goede economische resultaten van de afgelopen jaren. De hoogtepunten in die lofzang waren de bekendmakingen dat voor het einde van het jaar de pensioenen met 300 roebel (8 euro) omhooggaan en dat er na zijn aftreden geen economische crisis zal uitbreken.

Maar toen was het de beurt aan het volk, voor wie deze zesde ‘phone-in’ tijdens Poetins presidentschap tenslotte was georganiseerd. Als eerste mocht een groepje bewoners van een eiland voor de kust van Vladivostok vragen stellen. „Niemand wil ons werk geven, omdat we zo geïsoleerd wonen, en daarom trekken steeds meer mensen hier weg”, zei een vrouw uit dit bonte gezelschap dat in de haven was verzameld als wachtte het op de komst van Sinterklaas. Poetin: „Die ontvolking kunnen we niet langer toestaan. Daarom gaan we veel geld in de ontwikkeling van de infrastructuur van jullie gebied steken. In ieder geval zullen we een brug voor jullie bouwen.”

Daarna vroeg een jongen of de casinozone in zijn stad niet tot meer criminaliteit zou leiden. Poetin: „Het is juist goed dat die gokzone er is, want die trekt geld aan.”

Even later, toen was overgeschakeld naar een kernfysisch instituut in het Siberische Akademgorodok, vroeg een medewerkster waarom de prijzen steeds hoger werden. Poetin: „Dat is onderdeel van de wereldeconomie. Het gebeurt ook in Europa, waar veel producten vandaan komen. Maar we gaan er nu wat aan doen door de importbelasting te verlagen en tegelijkertijd de exportbelasting van onze eigen producten te verhogen, om ervoor te zorgen dat die in Rusland blijven.”

De kolonel b.d. uit Samara die wilde weten of hij en zijn makkers alsnog konden rekenen op de militaire pensioenen die in de jaren 1995-’98 niet waren uitbetaald, kreeg als antwoord: „Ik zal een wet ondertekenen die de regering tot eind van dit jaar de tijd geeft om dit probleem op te lossen.”

En zo volgde de ene vraag over de dagelijkse sores van de gewone Rus op de andere. En zo nam Poetin als een vader des vaderlands ter plaatse het ene besluit na het andere en verkondigde hij dat voor het eind van het jaar alles beter zou zijn. In zijn antwoorden was één regelmatig terugkerende constante te horen: de infrastructuur die moet verbeteren.

Voor de Kremlinwatchers kwam het vuurwerk pas tegen het einde van de uitzending. Menige televisiekijker was tegen die tijd al ingedut op het ritme van de vele infrastructurele aankondigingen en de enkele waarschuwing aan de Verenigde Staten om Iran met rust te laten. Toen het militair personeel van de raketbasis in Plesetsk in het hoge noorden van Rusland aan de beurt was (Poetin: „Gegroet, mannen.” Mannen: „Gegroet opperbevelhebber. Wij dienen het moederland.”) werd er een filmpje gestart van de eerste lancering van een nieuwe intercontinentale ballistische Topol-M-raket, eerder die dag. Poetin was zichtbaar trots. Vervolgens vroeg een officier wanneer het land herbewapend werd. Poetin antwoordde hierop dat Rusland de komende jaren veel aandacht zal schenken aan de bouw van nieuwe intercontinentale raketten, kernonderzeeërs en strategische bommenwerpers, maar ook van andere wapensoorten. Tot 2015 zal die herbewapening duren. „Onze strijdkrachten zullen compact en efficiënt zijn en zullen onze veiligheid voor de komende jaren garanderen”, zei de president.

Voor degenen die een nieuwe Koude Oorlog zagen opdoemen volgde er ter relativering weer een gewone Rus, een ambulancerijder uit Moskou. Hij vroeg wat Poetin ging doen aan de files in de hoofdstad, die ervoor zorgden dat hij met zijn ambulance niet op tijd kwam om levens te redden. Poetin: „We moeten de infrastructuur verbeteren en zwaardere straffen voor verkeersovertreders invoeren.”

Nadat Poetin door een man uit Kazan werd gevraagd waarom hij de lijsttrekker was voor Verenigd Rusland, antwoordde hij: „In 2008 zal er een nieuwe man in het Kremlin zitten. Belangrijk is dat ons land zich dan stabiel blijft ontwikkelen en de maatregelen van afgelopen jaren gewaarborgd zijn. Daarom is het van belang dat het parlement goed functioneert. Verenigd Rusland is het bewijs van zo’n goed functionerend parlement.” Kort samengevat: met Poetin aan het roer van Verenigd Rusland is de nationale infrastructuur gegarandeerd.

Toen Poetin daarna zijn notitieblokje sloot en nog wat financiële beloftes deed aan hen die in het barre Noorden werken en aan de moeders die overwegen nog een extra kind te nemen, werd de uitzending afgesloten. Het Russische volk was gerustgesteld: hun leider had beloofd dat aan het eind van het jaar alles beter zou worden. De partijtop van Verenigd Rusland kon tevreden het glas heffen.