Op Amsterdam Dance Event doe je ’s nachts zaken

Het Amsterdam Dance Event, dat gisteren begon, brengt 500 artiesten in drie dagen. Maar er wordt ook gedebatteerd over het risico op gehoorschade.

Dj Estroe, gisteravond op het Amsterdam Dance Event (Foto Isabel Nabuurs) 18-10-07, Amsterdam, Melkweg Amsterdam Dance Event, Dj Estroe Foto: Isabel Nabuurs mixen Nabuurs, Isabel

Overdag doen we zaken en ’s avonds zetten we de bloemetjes buiten. Zo gaat dat op elke conferentie. Niet op Amsterdam Dance Event. Daar immers, is het het avond- en nachtprogramma niet slechts bedoeld ter vermaak, maar ook om dancetalent aan ‘profs’ uit de muziekindustrie te presenteren. Drie volle dagen en nachten.

Amsterdam Dance Event (ADE) is onderhand een evenement van grote getallen. Gedurende drie dagen treden er zo’n 500 artiesten aan op ruwweg 40 podia. Volgens schattingen trekt het evenement 65.000 bezoekers.

’s Avonds en ’s nachts zwermen het festival en zijn bezoekers uit naar clubs en, steeds vaker, cafés en platenzaken. Het dagprogramma, met ongeveer 1900 deelnemers uit de hele wereld, is samengebald op de Keizersgracht. Een groot deel van die bijeenkomsten is gewijd aan zakelijke gelegenheden: van nieuwe verdienmodellen als alternatief voor de kwijnende platenindustrie tot ‘territory focus’-panels over uiteenlopende gebieden als Ibiza en Oost-Europa. Er is, heel realistisch, ook een panel over het risico van gehoorschade.

De ‘gewone’ danceliefhebber komt vooral ’s avonds aan zijn trekken. Gisteravond was een behoorlijk aantal belangrijke artiesten in Amsterdam neergestreken, onder wie Dave Clarke, Vitalic, Miss Kittin, Michael Mayer, Todd Terry, Paul Van Dyk en Arthur Baker. Het was meteen de sterkst bezette avond, want in het weekend zijn de dj’s immers overal gevraagd en vallen de gages dus hoger uit.

Die grote buitenlandse instroom lijkt in tegenspraak met de achtergrond van ADE, een initiatief van Buma Cultuur, het vroegere Conamus. De doelstelling van deze stichting is immers Nederlandse muziek onder de aandacht te brengen en naar het buitenland te exporteren.

Toch, zegt Pieter van Adrichem van Buma Cultuur, krijgen ook Nederlandse acts op deze manier aandacht van buitenlandse professionals. Zo troont hij Gary Smith mee naar de presentatie van de Nederlandse Eboman, in club Sugar Factory. Gary Smith is al sinds jaar en dag actief in de dancewereld: hij was vanaf het begin betrokken bij het toonaangevende elektronicafestival Sonar in Barcelona, werkt voor de muziekbeurs Midem en neemt deel aan diverse panels op het Amsterdamse evenement. Over Eboman, die zijn kunstje van rauwe, snel gemonteerde videomontages nog eens doet, is hij matig te spreken. „Er zit te weinig bezieling in.”

Even later lopen we hem weer tegen het lijf in de Melkweg, foeterend. Want de aangekondigde act in club Winston ging niet door en in plaats daarvan zag hij „een Nederlandse r&b zangeres met een goede stem maar buitengewoon oninteressante muziek.” Het blijkt om de zangeres Ninthe te gaan.

Beter te spreken is hij over de set van Quince, ofwel de Utrechtse technoproducer Bram Sluiter. „Dit soort muziek brengt me terug naar 1992, maar hij doet het goed”, aldus Smith. Quince injecteert het oude technogeluid knap met een forse dosis eigenheid, die net zo gemakkelijk melancholiek als opruiend kan uitpakken. Hij bouwt zijn set op als een dj, haalt beats weg, voegt echo’s toe, rangschikt zijn geluiden in tere melodieën of juist in genadeloze monotonie en werkt weergaloos van climax naar climax.

Uitstekend exportmateriaal dus, maar heeft Quince daarvoor ADE nodig? Zijn prachtige debuutalbum En.Vi.Sion immers, is tot in Japan goed ontvangen en menige beroemde dj steekt de loftrompet over zijn platen. Naarmate de nacht vordert, tellen zulke zakelijke overwegingen steeds minder. Niets voor niets spelden dancefeesten zich doorgaans aan het uiteinde van het etmaal af, als de ratio het laat afweten en bedwelmende dansbeats bezit nemen van lichaam en geest.

ADE duurt t/m zaterdag. Info: www.amsterdamdanceevent.nl