Fietsen door de woestijn

Fietsen in de woestijn klinkt als een slecht plan. Stel je voor: de zon brandt genadeloos op je bol, nergens schaduw, en water vind je er ook al niet.

De kunstfiets van de Britse artiest Simon Starling foto Tate Gallery This is 'Tabernas Desert Run 2004.' Fuel cell powered bicycle, vitrine, watercolour on paper by Simon Starling. What do you call a race with no front- runner? A close field? That describes the Turner Prize 2005 shortlist exhibition, sponsored by Gordon's, at Tate Britain. None of the four finalists stands out. The contest is open. Source: Tate via Bloomberg News. energiezuinig VIA BLOOMBERG NEWS

Toch vond de Britse kunstenaar Simon Starling (40) dat allemaal geen probleem, hij fietste dwars door de woestijn in Zuid-Spanje. Simon maakt conceptuele kunst, kunst waarbij een idee of een inval het belangrijkste ingrediënt is. Soms levert het een object op, soms bestaat het kunstwerk uit zoiets ongrijpbaars als een reis.

Simon wilde met zijn woestijnreis én zijn kunstfiets, die hij Tabernas Desert Run noemde, duidelijk maken dat we veel te weinig recyclen en veel te veel troep maken. Daardoor slaat het milieu op hol en groeien woestijnen. Simon laat zien dat we best met minder toe kunnen. Hij bouwde een elektrisch motortje op zijn fiets, dat liep op zuurstof en waterstof. In plaats van uitlaatgassen, produceerde het ding water. Zijn motor is niet vervuilend, in tegenstelling tot een benzinemotor. En het water van de motor kun je ook nog hergebruiken. Hij ving het op tijdens zijn reis en maakte er een waterverfschilderij van een cactus mee. Een eerbetoon aan die plant, die veel zuiniger is met water dan wij mensen. Slim natuurlijk van Simon om dat water weer te gebruiken. Water is schaars in de woestijn.

Toen hij klaar was met zijn reis, parkeerde Simon zijn fiets in het museum van Glasgow in Engeland. Als je het voertuig daar ziet staan, onder het zand en stof van de reis, kun je je voorstellen hoe Simon ploegde door het Spaanse zand. Je moet wel durven, dwars door de woestijn.

uiteindelijk won Simon er zelfs de Turner Prize mee, een Engelse prijs voor beeldende kunst. In één klap kreeg zijn fiets, en zijn avontuur, ontzettend veel aandacht. Veel meer dan tijdens de tocht door de kale woestijn zelf. In ieder geval heeft hij een goed punt. Morgen ga ik wat minder lang onder de douche.