Beweging

Toen Mussert op 14 december 1931 zijn nationaal-socialistische partij oprichtte, noemde hij haar niet NSP, maar NSB. Zij moest een ‘beweging’ zijn en geen partij omdat het een platform wilde zijn voor alle Nederlanders die net als Mussert een afkeer hadden van het partijwezen en zich niet vertegenwoordigd voelden door de bestuurlijke elite. Liefde voor het vaderland was de kern van de beweging, onderstreept door een innig verbond met de kleur oranje. Zoals elke fascistische partij ging de NSB uit van het leidersbeginsel, waarbij een ferme leider borg zou moeten staan voor daadkrachtig staatsbestuur, zelfrespect van de natie, zedelijkheid, tucht en orde.

Woensdag vond de al even historische oprichting plaats van de politieke beweging van Rita Verdonk. Liefde voor het vaderland staat centraal, zoals al blijkt uit de naam: Trots op Nederland. Deze naam wil synoniem zijn voor het zelfrespect van de natie. Op de website www.trotsopnederland.com poseert een daadkrachtig kijkende Verdonk met het stuurwiel van het Schip der Staat ferm in de handen tegen de achtergrond van een oranje veld en een fier wapperende Nederlandse driekleur.

Onder deze banner legt Verdonk uit waarom deze partij geen partij is maar een beweging: ‘Ik wil een politieke beweging op gang brengen voor de 99 procent van de Nederlanders die geen lid zijn van een politieke partij. Die zich al lange tijd niet meer vertegenwoordigd voelen door de Haagse bestuurderselite.’

Bij de oprichting eergisteren maakte Verdonk bekend dat het haar ambitie is de eerste vrouwelijke premier van Nederland te worden. Op de site van de beweging wordt het leidersbeginsel uitgediept in termen van daadkracht: ‘Een beweging die gaat voor het duidelijk benoemen en daadkrachtig aanpakken van de problemen in Nederland.’ Tucht en orde. Regels zijn regels. Dat is duidelijkheid.

De lijfspreuk van Verdonk ontbreekt op de site uiteraard niet: ‘Ik ben niet links, ik ben niet rechts, ik ben recht-door-zee.’ Zelfs deze slogan roept, zeker in combinatie met het stuurwiel in de handen van de leidster, herinneringen op aan de strijdkreet van de NSB: ‘Hou zee!’

Ilja Leonard Pfeijffer

Romancier en dichter.