Les 1: geen knellende sokken

Elf meiden zijn vorige maand begonnen met de eerste modellenopleiding van Nederland.

Maar kun je model worden eigenlijk wel leren?

„Let op je voet. Een klein beetje meer draaien. Nu je bovenlichaam deze kant op. Nog een beetje. Ja zo, en houd die blik vast. Hartstikke goed”, zegt fotograaf George Terberg tevreden tegen Mariëtte Bons (17).

Bons begon vorige maand samen met tien andere jonge meiden (de enige jongen die door de selectie kwam haakte vroegtijdig af) aan de Model Academy: een nieuwe opleiding in een hypermodern gebouw midden in de weilanden in het Zuid-Hollandse Goudriaan. „Ik wil graag fashionmodel worden en de hele wereld rondreizen”, zegt Bons met een ietwat dromerige blik in haar ogen. „En ooit wil ik een show lopen voor Victoria’s Secret, dat lijkt me het einde.”

Op zeven zaterdagen krijgen de studenten les op het gebied van onder meer fotografie, styling, mode, visagie, lichaamstaal, castings en voeding. Dankzij allerlei oefenfotoshoots werken ze tegelijkertijd aan hun portfolio, waarmee zij na de opleiding naar een modellenbureau kunnen stappen.

Binnen de modellenwereld wordt er met scepsis naar de opleiding gekeken. Dat heel veel meisjes staan te springen om fotomodel te worden, weet mede-eigenaar Inge Vendelman van Max Models in Rotterdam als geen ander. Bij Max Models melden zich maandelijks ongeveer zeshonderd meisjes aan, van wie er misschien eentje wordt ingeschreven. „Model worden is tegenwoordig de droom van iedere veertienjarige. We hebben te veel aanmeldingen en hoeven amper nog meisjes van straat te plukken. Een luxeprobleem.”

Volgens Vendelman is het volgen van een modellenopleiding onnodig. „Natuurlijk steek je er wel iets van op, maar de vakkundigheid ligt bij de bureaus. Zij zien meteen of iemand geschikt is, daar helpt zo’n opleiding niet bij. En intern geven wij bij Max Models natuurlijk wel de nodige tips en bijvoorbeeld een looples.”

Daphne Deckers (38), voormalig topmodel en presentatrice van het nieuwste seizoen Hollands Next Top Model, staat ook wat sceptisch tegenover de Model Academy. Volgens Deckers is het een illusie te denken: nu heb ik een modellendiploma, dus nu kan ik aan de slag. „Meiden met een modellendroom kunnen beter hun vakantiefoto’s opsturen naar een gerenommeerd modellenbureau. Daar zien ze in één oogopslag of je potentie hebt of niet. Bovendien geven die bureaus beginnende modellen praktische tips, en dat voor nul euro.”

De Model Academy kost 2.925 euro, exclusief het examengeld van 125 euro. Dat is inderdaad vrij prijzig, geeft oprichter Rijkus Krabbendam onmiddellijk toe. „Maar het criterium dat wij hanteren bij de selectie van de studenten is: kunnen zij hun investering terugverdienen? Bovendien kost een gemiddelde cursusdag ons tussen de 2.500 en 3.000 euro aan onder meer fotografen, begeleiding en apparatuur. Er zijn tien deelnemers, dus reken maar uit. Rijk worden we er niet van.”

Aan het einde van de opleiding krijgen de studenten een theorie- en een praktijkexamen en, als ze dat goed doorstaan, een diploma. „Dat diploma zegt nu nog niks, maar we werken aan erkenning. Zo bekijken we de mogelijkheden om samen te werken met bijvoorbeeld een roc-opleiding.”

Het idee voor Model Academy ontstond bij artdirector Krabbendam uit frustratie op de set. Hij boekte eens een duurbetaald model via een bureau, en het meisje bleek totaal geen ervaring te hebben. „Dan ga je tijdens de shoot lesgeven, maar dat kost veel tijd. En tijd is geld.” Daarnaast ergerde Krabbendam zich aan de mentaliteit van de fotomodellen die hij boekte. „Ze komen te laat en hebben ineens een andere haarkleur of tien centimeter uitgroei. Of ze dragen knellende sokken, waardoor je anderhalf uur moet wachten voordat de kringen rond hun enkels zijn weggetrokken.”

Krabbendam ontdekte dat er nog geen modellenopleiding bestond in Nederland. „En de modellenbureaus zelf doen vaak niks aan opleiding, behalve misschien een keer een middagje looptraining.” Samen met fotograaf George Terberg zette hij Model Academy op. Het doel: modellen in spe nuttige informatie bijbrengen en ze behoeden voor beginnersfouten en andere valkuilen in de modellenwereld.

Malon Hamoen (35), zelf een fotomodel, heeft zich bij de oprichters van de Model Academy gevoegd. Ze wil de meiden vooral weerbaarder maken en hen laten kennismaken met de psychologische kant van het vak. „De meiden zijn jong en kwetsbaar. Ik wil zorgen dat ze goed in hun vel zitten. Het is een cliché, maar schoonheid zit echt van binnen. In de modellenwereld is het heel belangrijk dat je precies weet wie jij zelf bent. Je mag jezelf namelijk niet verliezen in alle rollen die je steeds moet aannemen.”

De Model Academy selecteert alleen meisjes die een goede kans zouden maken als model. „We moeten wel eerlijk blijven. Een meisje van 1,67 meter en maat 40 komt gewoon niet aan de bak. Die kunnen wij dus ook niet aannemen.” De meisjes die wel zijn aangenomen hebben – op een enkele uitzondering na – allemaal maatje 34 tot 36 en zijn langer dan 1 meter 74. Toch geeft dat geen garantie op een baan, benadrukt Hamoen. „Je hebt natuurlijk ook een flinke dosis geluk nodig. Je moet precies op het goede moment het meisje zijn dat ze zoeken. En ook dat is overal weer anders. Je kunt in Milaan worden afgewezen, terwijl de bureaus in Londen je onmiddellijk aannemen.” Niet voor niets raadt Hamoen de meisjes altijd aan een gewone studie te volgen. „In de modewereld ga je een paar jaar mee. Daarna moet je toch ergens op terug kunnen vallen.”

Kijk voor meer informatie op www.modelacademy.nl