Duco verdient meer dan Joey

Volgens professor David Figlio wordt het carrièreverloop van een kind bepaald door de voornaam.

Kinderen met een naam met status verdienen later meer.

Some gal would giggle and I’d get red. And some guy’d laugh and I’d bust his head.I tell ya, life ain’t easy for a boy named Sue.”

Johnny Cash zong het al in 1969 in zijn wereldhit Sue: een jongen een meisjesnaam geven is bepaald geen garantie voor een zorgeloos leven.

Maar een meisje een mannelijke voornaam geven, kan juist wel een doorslaggevende rol spelen in een succesvolle levensloop. Tenminste, als we de Amerikaanse professor economie aan de University of Florida David Figlio mogen geloven.

In een recent onderzoek stelt hij dat meisjes met een mannelijke voornaam, zoals Alex of Abigail, eerder een ‘mannelijke’ studie kiezen dan meisjes met een vrouwelijke voornaam zoals Isabella of Elisabeth. Mannelijke studies, zoals wiskunde of economie, leiden weer tot hogere (lees: beter belonende) functies.

Dit heeft volgens Figlio vooral te maken met de reactie van de omgeving op een mannelijke of juist vrouwelijke naam. Mensen zijn geneigd om in stereotypen te denken. Als ze een stoere meisjesnaam als Grace horen, behandelen ze het meisje als jongensachtig, zo meldt Figlio in zijn onderzoek. Het kind gedraagt zich vervolgens naar dat beeld, omdat dat makkelijker is dan het te doorbreken.

De invloed van namen op iemands carrière beperkt zich volgens de professor niet alleen tot de mannelijkheid of vrouwelijkheid ervan. In een ander onderzoek laat Figlio zien dat kinderen met ‘lagere statusnamen’ – voornamen die associaties opwekken met de onderste sociale lagen van de maatschappij – gemiddeld 3 tot 5 procent lagere schoolresultaten halen dan hun klasgenoten met hogere statusnamen.

Breeze is bijvoorbeeld een naam in de VS die volgens Figlio veelvuldig geassocieerd wordt met bewoners van armoedige trailerparken. Onderwijzers classificeren leerlingen met die naam als ‘dom’ en behandelen hen dan ook zo. In plaats van te vechten tegen deze clichébehandeling, kiezen de leerlingen ervoor zich aan te passen aan het denkbeeld van hun omgeving, en halen daardoor lagere cijfers (‘huiswerk maken heeft toch geen zin’). Dat belemmert ze in hun carrière.

De professor verwondert zich in zijn onderzoek over de ouders, die volgens hem niet bewust genoeg omgaan met de invloed van de naam van hun kind. En een andere geleerde, professor Albert Mehrabian van de University of California, drukt die verwondering in zijn boek Baby Name Report Card zelfs nog stelliger uit: „Ouders die hun kinderen bizarre namen geven zijn arrogant, naïef of simpelweg dwaas.”

Doreen Gerritzen, naamkundige bij het Meertens Instituut in Amsterdam vindt dat echter een beetje overdreven. „Ik word altijd een beetje kriegelig van dit soort onderzoeken.” Volgens haar geven deze onderzoeken namelijk vaak een te simplistisch beeld van de werkelijkheid. „Je kunt niet alleen de buitenwereld verantwoordelijk houden voor goede of slechte prestaties. Ook de opvoeding en het inkomen van ouders kunnen een rol spelen.”